Editorial:## Είμαι το «καλό παιδί» (Και αυτό αρχίζει να με κουράζει)
Για όσο θυμάμαι τον εαυτό μου, ήμουν πάντα εκείνος ο άνθρωπος. Αυτός που δεν φέρνει αντιρρήσεις, που δεν δημιουργεί προβλήματα, που θα κάνει πίσω για να περάσουν οι άλλοι καλά. Με έμαθαν –ή έμαθα μόνος μου– ότι για να με αγαπάνε και να με υπολογίζουν, πρέπει να είμαι χρήσιμος. Πρέπει να είμαι «βολικός». Και το έκανα τέλεια. Έγινα ο ειδικός στο να διαβάζω τις ανάγκες των άλλων πριν καν τις εκφράσουν, και να εξαφανίζω τις δικές μου. ### Η καθημερινή μου φυλακή Αν με ρωτήσεις πώς είναι να ζεις έτσι, θα σου πω ότι είναι εξαντλητικό. Είναι ένας διαρκής εσωτερικός πόλεμος ανάμεσα σε αυτό που θέλω και σε αυτό που «πρέπει» να κάνω για να είναι όλοι ευχαριστημένοι. * **Λέω «ναι» ενώ μέσα μου ουρλιάζω «όχι»:** Κάθε φορά που κάποιος μου ζητάει μια χάρη, ο αυτόματος πιλότος μου απαντάει αμέσως θετικά. Μετά, γυρίζω σπίτι και νιώθω θυμό με τον εαυτό μου που με πίεσα ξανά. * **Καταπίνω τα πάντα:** Αν κάτι με πειράξει, θα το κρατήσω μέσα μου. Θα το εκλογικεύσω, θα βρω δικαιολογίες γι...