Δήμος Διρφύων-Μεσσαπίων: ο Αντώνης Σπυρόπουλος δεν προδίδει την παρακαταθήκη Ψαθά — αναλαμβάνει την ευθύνη να τη διασώσει
Σε μια περίοδο που ο Δήμος χρειάζεται σταθερότητα, διοίκηση και δύσκολες αποφάσεις, κάποιοι επιλέγουν τη νοσταλγία ως πολιτικό άλλοθι και τη στοχοποίηση του νέου δημάρχου ως εύκολη αντιπολίτευση. Όμως η αυτοδιοίκηση δεν κρίνεται με συναισθηματικούς αφορισμούς, αλλά με ευθύνη, συνέχεια και πραγματική διαχείριση. Δεν είναι εύκολο να διαδέχεσαι έναν άνθρωπο-σύμβολο Ο Αντώνης Σπυρόπουλος δεν ανέλαβε σε κανονικές συνθήκες. Δεν μπήκε σε έναν ήρεμο πολιτικό κύκλο, ούτε είχε την πολυτέλεια του χρόνου, της προετοιμασίας και της ομαλής μετάβασης. Κλήθηκε να διοικήσει έναν Δήμο μετά την απώλεια του Γιώργου Ψαθά, ενός δημάρχου με έντονο αποτύπωμα, βαρύ πολιτικό κεφάλαιο και ισχυρό δεσμό με την τοπική κοινωνία. Αυτό από μόνο του δημιουργεί μια άδικη σύγκριση. Γιατί κάθε απόφαση του νέου δημάρχου δεν αξιολογείται απλώς ως διοικητική πράξη, αλλά με το φίλτρο του «τι θα έκανε ο Ψαθάς». Όμως η διοίκηση δεν μπορεί να ασκείται με υποθετικά σενάρια και μεταφυσικές προβολές. Ο Δήμος χρειάζεται παρόντα δήμα...
