Ενα τραγούδι για την Ηρω.
Τον Σεπτεμβριο του 2025 ειχα γραψει ενα ποιημα για το Μονοπατι της Ηρώς. Ενα ποίημα που σημερα με την βοήθεια του AI το μελωποίησα και το παρουσιάζω παρακάτω. Ευχαριστώ τον κο Γιώργο Μαραγκό και την σύζυγό του Χρυσή, που με έχουν αγκαλιάσει ως δικό τους άνθρωπο και την Εύα Πετροπούλου -Λιανού, που είναι πραγματικά φάρος πολιτισμού και ενώνει λαούς μέσω της ποίησης Απολαυστε το. A butterfly took flight one day, leaving Greece, it found its way. Across the skies, so bright, so wide, to Mexico’s far and golden tide. Her eyes were solace, soft and clear, her face a prayer the soul could hear. They called her Hero, a shining flame, but to my heart it felt the same as a quiet whisper: *thank you, friend,* a gift of light that knows no end. Upon the path of Politiká, a dream was born, both pure and high. The earth became a single song, a silver moon to dance along. And those who listen, still and true, will find their wings, their spirit new. For every wish takes flight once more, ...
