Insider: Εδώ λέγονται αλήθειες

  "Ο «αρχιστράτηγος» των μπλόκων ελέγχεται για παράνομες επιδοτήσεις"

Ο αγροτοσυνδικαλιστής Κωνσταντίνος Ανεστίδης του μπλόκου των Μαλγάρων βρίσκεται στο επίκεντρο προκαταρκτικής εξέτασης που διενεργείται κατόπιν εισαγγελικής παραγγελίας στο πλαίσιο ελέγχων της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Οργανωμένου Εγκλήματος, για υπόθεση φερόμενων ψευδών δηλώσεων αγροτεμαχίων με σκοπό τη λήψη αγροτικών επιδοτήσεων.

Όπως διαπιστώθηκε από τους ελέγχους, ο Κώστας Ανεστίδης έλαβε για 16 αγροτεμάχια, στα οποία εντοπίστηκαν αναντιστοιχίες στις δηλώσεις του, παράνομη οικονομική ενίσχυση ύψους 122.765,04 ευρώ.

Η υπόθεση προέκυψε έπειτα από προτεραιοποιημένο έλεγχο δηλώσεων Ενιαίας Ενίσχυσης, με βασικά κριτήρια αφενός την υποβολή αναληθών δηλώσεων αγροτεμαχίων και αφετέρου το ύψος της καταβληθείσας επιδότησης, το οποίο υπερέβαινε τις 10.000 ευρώ. Από τη διαδικασία αυτή εντοπίστηκε το ΑΦΜ που αντιστοιχεί στον Κωνσταντίνο Ανεστίδη.

Στη συνέχεια, οι αρμόδιες υπηρεσίες προχώρησαν σε αναλυτικό έλεγχο των Αιτήσεων Ενιαίας Ενίσχυσης που υπέβαλε προς τον Ο.Π.Ε.Κ.Ε.Π.Ε. για τα έτη 2019 έως και 2024. Κατά τον έλεγχο εξετάστηκε το ιδιοκτησιακό καθεστώς των εκτάσεων που δηλώθηκαν ως καλλιεργούμενες, προκειμένου να χορηγηθεί η αντίστοιχη οικονομική ενίσχυση. 

Όπως προέκυψε, διαπιστώθηκε αναντιστοιχία μεταξύ των στοιχείων κτηματογράφησης και της δηλωθείσας ιδιοκτησίας για συνολικά 16 αγροτεμάχια, τα οποία είχαν δηλωθεί είτε ως ιδιόκτητα είτε ως μισθωμένα στις αιτήσεις των ετών 2019-2024.

Ποιος θα πληρώσει το… μάρμαρο των αγροτικών κινητοποιήσεων.Αυτή η συμπεριφορά θυμίζει λίγο εκείνο το κίνημα εποχής Αλέξη Τσίπρα –ο οποίος είχε πάει να δηλώσει συμπαράσταση και στα διόδια όταν μαζεύονταν– αλλά όταν εξελέγη ζητούσε να πληρώνουν, όπως και τον ΕΝΦΙΑ που θα καταργούσε αφού το αντίτιμο καταβάλλεται στο πλαίσιο συμβατικών υποχρεώσεων του κράτους σε σχέση με τις εταιρείες διαχείρισης που υλοποίησαν και τα σχετικά έργα.

Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι οι εταιρείες έχουν το δικαίωμα να ζητήσουν από το κράτος αποζημίωση για διαφυγόντα έσοδα, αλλά και κέρδη. Σημαίνει επίσης ότι το κράτος, εμείς δηλαδή, χάνει έσοδα από φόρους που καταβάλλουν οι εταιρείες αυτές αλλά και από το ποσοστό που αποδίδεται ανά αντίτιμο από αυτές στα κρατικά ταμεία.

Σημαίνει ακόμη ότι όλο αυτό το κόστος θα κληθεί να το πληρώσει το κράτος – και πάλι δηλαδή εμείς. Διότι όσοι θεωρούν πως βάλλεται η κυβέρνηση κάνουν ένα σημαντικό λάθος: τα λεφτά δεν είναι της κυβέρνησης αλλά των πολιτών.

Ένα παράδειγμα που ίσως καταλάβουν κάποιοι είναι αυτό που δεν ζητούνται αποδείξεις για διάφορες εργασίες ώστε να μειωθεί το κόστος. Στο τέλος της ημέρας και αυτό όμως γυρίζει μπούμερανγκ. Με απλά λόγια, οι αγρότες μπορεί να διεκδικούν και να έχουν κάποια δίκαια αιτήματα, όμως στο τέλος της ημέρας το κόστος από τις κινητοποιήσεις θα επιστρέψει στο σύνολο των πολιτών.

Οι ψίθυροι που επί μήνες κυκλοφορούσαν στα πηγαδάκια της Χαριλάου Τρικούπη, στις συνεδριάσεις της Κοινοβουλευτικής Ομάδας και στα τηλεφωνήματα μεταξύ βουλευτών και στελεχών, έχουν αρχίσει να μετατρέπονται σε δυνατές φωνές αμφισβήτησης. Το μήνυμα είναι ωμό και επαναλαμβάνεται με διαφορετικές λέξεις, αλλά το ίδιο νόημα: «Έχουμε κολλήσει». Και, σύμφωνα με πληροφορίες, όλο και περισσότεροι στο εσωτερικό του κόμματος καταλήγουν στο πιο δύσκολο συμπέρασμα: «Πρέπει να το καταλάβει ο ίδιος και να πάρει τη γενναία απόφαση να κάνει στην άκρη».

Η αμφισβήτηση δεν αφορά πλέον λεπτομέρειες ή επιμέρους επικοινωνιακές αστοχίες. Αγγίζει τον ίδιο τον πυρήνα της ηγεσίας του Νίκου Ανδρουλάκη και το κατά πόσο μπορεί να οδηγήσει το ΠΑΣΟΚ έξω από τη δημοσκοπική και πολιτική στασιμότητα. Το κόμμα παραμένει εγκλωβισμένο σε ισχνά ποσοστά, χωρίς δυναμική ανατροπής, χωρίς πειστικό αφήγημα εξουσίας και –το πιο ανησυχητικό για πολλά στελέχη– χωρίς καθαρό στίγμα για το τι ακριβώς θέλει να είναι στην επόμενη μέρα της Κεντροαριστεράς.

Η στασιμότητα που έγινε κανονικότητα

Στην Κοινοβουλευτική Ομάδα, αλλά και στις κομματικές οργανώσεις, η αγωνία μετατρέπεται σε θυμό. Βουλευτές μιλούν για «χαμένες ευκαιρίες», για αντιπολίτευση χωρίς δόντια, για μια ηγεσία που μοιάζει περισσότερο να διαχειρίζεται τη φθορά παρά να διεκδικεί την υπέρβαση. «Δεν αρκεί να περιμένουμε τα λάθη της κυβέρνησης», λένε χαρακτηριστικά, «αν δεν μπορείς να κεφαλαιοποιήσεις τη δυσαρέσκεια, τότε το πρόβλημα είναι βαθύτερο».

Το ΠΑΣΟΚ εμφανίζεται συχνά παρόν μόνο ως σχολιαστής των εξελίξεων, όχι ως δύναμη που διαμορφώνει ατζέντα. Οι πρωτοβουλίες είναι αποσπασματικές, τα μηνύματα συχνά αντιφατικά και η εικόνα προς τα έξω θυμίζει κόμμα που φοβάται να πάρει ρίσκα. Αυτή η αίσθηση πολιτικής ακινησίας έχει τρώσει την εμπιστοσύνη ακόμη και στελεχών που στήριξαν με θέρμη τον Ανδρουλάκη στις εσωκομματικές εκλογές.

«Δεν ακούει, δεν αλλάζει»

Ένα από τα πιο βαριά φορτία της εσωτερικής κριτικής αφορά το μοντέλο ηγεσίας. Σύμφωνα με συνομιλητές από διαφορετικά στρατόπεδα, ο πρόεδρος κατηγορείται ότι λειτουργεί κλειστά, με έναν στενό κύκλο λήψης αποφάσεων, χωρίς ουσιαστική σύνθεση απόψεων. «Το πρόβλημα δεν είναι ότι διαφωνούμε», λένε, «αλλά ότι δεν μας ακούει». Η αίσθηση αυτή εντείνεται από το γεγονός ότι κάθε εσωτερική διαφοροποίηση αντιμετωπίζεται ως απειλή και όχι ως καμπανάκι κινδύνου.

Στελέχη με εμπειρία, πολιτικό βάρος και κοινωνική αναφορά νιώθουν παραγκωνισμένα. Και όσο το κόμμα δεν ανεβαίνει τόσο το ερώτημα γίνεται αμείλικτο: Αν όχι τώρα, πότε θα αλλάξει κάτι; Αν όχι με αυτήν την ηγεσία, με ποια;

Η βαριά κουβέντα: «Να κάνει στην άκρη»

Κρατικοδίαιτη Ελλάδα εναντίον του ιδιωτικού τομέα και του μόχθου!Η Ελλάδα έχει κρατικοδίαιτη οικονομία σε ποσοστό μεγαλύτερο του 60%, με το Δημόσιο να παράγει το 19,4% του ΑΕΠ.

Όλα τα χρόνια της μεταπολίτευσης (πρώτης και δεύτερης ανάλογα με το σύστημα αρίθμησης των ιστορικών) δεν έλειψαν οι πηχυαίοι τίτλοι στα ΜΜΕ: Κύκλωμα στην Πολεοδομία, σπείρα στα νοσοκομεία, σκάνδαλο στο αγροτικό, αδιαφανείς διαγωνισμοί στα δημόσια έργα και στις υποδομές, αλλά και άλλες… περγαμηνές για τη λειτουργία του δημόσιου τομέα.Η Ελλάδα έχει κρατικοδίαιτη οικονομία σε ποσοστό μεγαλύτερο του 60%, με το Δημόσιο να παράγει το 19,4% του ΑΕΠ. Αυτή είναι η μία, η περισσότερο ευανάγνωστη όψη που εύκολα έγινε σύνθημα, όχι μόνο γιατί αποτύπωνε την αλήθεια, αλλά και γιατί βόλευε ενδεχομένως κάποιους.

Ο κρατισμός όμως είναι νοοτροπία που δεν περιορίστηκε στον κεντρικό δημόσιο τομέα και στις παρυφές του. «Φυλάκισε» και τον ιδιωτικό τομέα, οδηγώντας στον μαρασμό και τον θάνατο την ελληνική βιομηχανία και την πρωτογενή παραγωγή. Εξάλλου ο ΟΠΕΚΕΠΕ και οι επιδοτήσεις δεν είναι τίποτε άλλο παρά μία… σέπια φωτογραφία της κρατικοδίαιτης Ελλάδας.

Εδώ και δύο αιώνες το ελληνικό κράτος το μόνο που κάνει είναι να επιδοτεί συστηματικά τους ελεύθερους επαγγελματίες, τους αγρότες και τις μικροεπιχειρήσεις με μυριάδες τρόπους, χωρίς ωστόσο να διαμορφώνει δομές κινήτρων και υγιές πλαίσιο λειτουργίας.

Αφήνει πάντα θεσμικά παράθυρα για την καταπάτηση δημόσιου χώρου… από πεζοδρόμια, μέχρι παραλίες. Χαρίζει δάνεια, όπως συνέβη επί δικτατορίας στους αγρότες. Προβλέπει χαριστικούς όρους συνταξιοδότησης για αγρότες, νομικούς, μηχανικούς, υγειονομικούς και επιδοτεί με στρεβλό τρόπο την αυτοαπασχόληση, κάνοντας τα στραβά μάτια στη φοροδιαφυγή.

Οι ελεύθεροι επαγγελματίες, σε ποσοστό άνω του 50%, δηλώνουν μηδενικό εισόδημα, ενώ με βάση τα στοιχεία του ΟΟΣΑ το ποσοστό αυτοαπασχόλησης στη χώρα μας είναι μακράν το υψηλότερο στην ΕΕ (30,3% το 2021). Έτσι, φθάσαμε να παράγουμε περισσότερους δικηγόρους, γιατρούς, μηχανικούς, και αρχιτέκτονες απ’ όσους μπορούσε να απορροφήσει η ελληνική αγορά.

Καταλήξαμε, λοιπόν, να έχουμε αγρότες και να είναι αδιάφορο εάν, πώς, πόσα και τι παράγουν…

Αυτή είναι η εικόνα επιβολής του κρατισμού σε κάθε τομέα της χώρας. Ικανή και αναγκαία συνθήκη για να θρέφεται το πελατειακό κράτος και να εξυπηρετείται το όποιο πολιτικό και οικονομικό συμφέρον.

Πώς φθάσαμε έως εδώ…

Στον μισό και πλέον αιώνα ζωής της μεταπολίτευσης ανδρώθηκε η γραφειοκρατία, θέριεψε η συντεχνιακή αντίληψη στα συνδικάτα του Δημοσίου, άκμασαν οι κρατικοδίαιτοι επιχειρηματίες και με όλους αυτούς πορεύτηκε… ειρηνικά το μεγαλύτερο μέρος του πολιτικού προσωπικού της χώρας. Ήταν τότε που το βαθύ ΠΑΣΟΚ κυριαρχούσε.

Κάπως έτσι γεννήθηκε και μεγάλωσε το κράτος που όλοι αγαπήσαμε και όλοι πολεμήσαμε… Ένα σύστημα οργανωμένων συμφερόντων, με στελέχη των πολιτικών κομμάτων, επιχειρηματίες και συνδικαλιστές να εργάζονται μεθοδικά για να μεγιστοποιήσουν το προσωπικό τους συμφέρον.

Κυρίως μέσω της φορολογίας και νομοθετικών παρεμβάσεων στην οικονομία επιχείρησαν διαχρονικά να αυξήσουν τις αμοιβές τους (ακόμη και για εργασία που ποτέ δεν έκαναν), το κύρος τους, τη δύναμή τους, την εξουσία τους. Γι’ αυτό και η ευνομούμενη πολιτεία έμεινε πάντα το… ιδανικό σ’ ένα κράτος που με ευκολία και βιασύνη έγινε ένας εξελιγμένος μηχανισμός μαζικού εμπορίου ψήφων με τα χρήματα των φορολογούμενων και οι περισσότεροι πολιτικοί λειτούργησαν ως μεσίτες ειδικών συμφερόντων με αντάλλαγμα την επανεκλογή τους.

Ένας κρατικός μηχανισμός ο οποίος ακόμη και… στη μιζέρια και την εξαθλίωσή του την περίοδο της κρίσης δεν άφησε κανέναν να ξεφύγει. Σαν μια μαύρη τρύπα που θέλει να τους ρουφήξει όλους μέσα στο σκοτάδι. Γιατί είχε μάθει να είναι ο απόλυτος κυρίαρχος, να μοιράζει το παιχνίδι. Εκεί έδωσε μία πολύ άνιση μάχη ο υγιής ιδιωτικός τομέας. Ο Έλληνας επιχειρηματίας και επιστήμονας που δεν το έβαλε εύκολα κάτω. Έφυγε από τη χώρα του για να δημιουργήσει και να επιστρέψει πατώντας γερά στα πόδια του, κάποια στιγμή.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο πολίτης μπορεί να κερδίσει μόνο μέσα από ελεύθερους, μη φωτογραφικούς θεσμούς και… λιγότερο κρατισμό και γραφειοκρατία.

Όπου η ιδιωτική πρωτοβουλία αφέθηκε να λειτουργήσει χωρίς τον κρατικό εναγκαλισμό και τη χειραγώγηση απέδωσε καρπούς. Κομβικής σημασίας σε αυτό τον σχεδιασμό είναι ο ρόλος της Τοπικής και Περιφερειακής Αυτοδιοίκησης. Ενδεικτικό είναι το παράδειγμα της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας, η οποία προχωρά σε μια πρωτοβουλία στήριξης της επιχειρηματικότητας, καθώς ενισχύονται με συνολικά 23 εκατ. ευρώ μικρές, πολύ μικρές και ατομικές επιχειρήσεις επιστημόνων, μέσω της δράσης με γενικό τίτλο «Εκσυγχρονισμός Μικρής Επιχειρηματικότητας Δυτικής Ελλάδας».

Το σημαντικότερο, ωστόσο, δεν είναι οι πολιτικές στήριξης, όσο οι πολιτικές αναμόρφωσης της αντίληψης ότι στο όποιο επιχειρηματικό ή αναπτυξιακό βήμα το κράτος είναι υποχρεωμένο να επιδοτήσει. Ακόμη και τη διανόηση, τους ανθρώπους του πνεύματος, των γραμμάτων και των τεχνών. Δοσοληψίες με το κράτος, δωρεές, παραχωρήσεις χρήσης, επιχορηγήσεις, ενισχύσεις, επιδοτήσεις συνθέτουν την… αμοιβή αυτών που παράγουν πολιτισμό. Κι ας γνωρίζουν κι ας καταγγέλλουν –ενίοτε οι ίδιοι– ότι τίποτα δεν δίνεται χωρίς αντάλλαγμα ή έστω αντίτιμο εργολαβίας.

Διανοούμενοι οι οποίοι με ευκολία άλλαζαν χρώμα στο φουλάρι τους, ανάλογα με το χρώμα του κόμματος που ήταν στα πράγματα. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον γεννιούνται και διαπρέπουν οι μαθητευόμενοι μάγοι – σωτήρες που αποφασίζουν για την τύχη της χώρας, συνομιλώντας αποκλειστικά με τον ναρκισσιστή εαυτό τους.

Τα περίεργα αιτήματα όμορφα καίγονται

Όταν πριν από λίγες ημέρες σας έγραφα ότι πολλά από τα αιτήματα των αγροτοσυνδικαλιστών έρχονται σε αντίθεση με τις δηλώσεις τους περί διαφάνειας, προφανώς δεν είχα κατά νου τη χθεσινή είδηση ότι ένας από τους «πρωτεργάτες» των αγροτικών μπλόκων ελέγχεται για παράνομες επιδοτήσεις 122.000 ευρώ. Προτού σχολιάσω οτιδήποτε, να πω το αυτονόητο σε κάθε τέτοια περίπτωση, ότι δηλαδή κάθε ελεγχόμενος έχει το τεκμήριο της αθωότητας μέχρι να διαπιστωθεί η όποια παράβαση. Ωστόσο, η εξέλιξη αυτή δεν αποκλείεται να δημιουργήσει μια σημαντική ρωγμή στο αφήγημα των μπλόκων – ιδίως αν επακολουθήσουν κι άλλες παρόμοιες αποκαλύψεις. Αν, μάλιστα, συνεχιστούν οι δημοσκοπήσεις που δείχνουν ότι η κοινή γνώμη αντιτίθεται στα μπλόκα (όπως αυτή που δημοσίευσαν τα ομογάλακτα Παραπολιτικά), μην εκπλαγείτε αν οι αγρότες κάνουν γιορτές στα σπίτια τους. Αυτοί, πάντως, που είναι να απορεί κανείς μαζί τους είναι τα στελέχη των κομμάτων της αντιπολίτευσης – και ιδίως όσοι (λένε πως) θέλουν να «ψαρέψουν» από τη λίμνη των μετριοπαθών ψηφοφόρων. Πώς γίνεται την ίδια ώρα να κατηγορούν την κυβέρνηση για τους χειρισμούς της στον ΟΠΕΚΕΠΕ και από την άλλη να μη στηρίζουν τη μεταφορά των αρμοδιοτήτων στην ΑΑΔΕ, που -όπως και να το κάνουμε- εγγυάται μεγαλύτερη διαφάνεια και δικαιοσύνη; Ή μήπως πίστεψαν ότι δεν θα προκύψει κανένας έλεγχος για όλους τους επιφανείς συνδικαλιστές με τα τρακτέρ;

Επιχείρηση αποκάλυψης λαμογιών από Μαξίμου

Αν καταλαβαίνω καλά, από τα όσα μπορώ να καταλάβω, γιατί δεν είμαι και τόσο έξυπνος να πιάνω πουλιά στον αέρα, όπως κάτι αγρότες που επιμένουν να παραμένουν στα μπλόκα, το Μαξίμου άρχισε να ακολουθεί τη στρατηγική του αυτονόητου. Από χθες ξεκίνησε να αποκαλύπτει ονόματα αγροτών που πλούτιζαν στις πλάτες των συναδέλφων τους. Επειδή μιλάμε για το πολιτικά προφανές, κάτι μου λέει ότι η συγκεκριμένη στρατηγική -δηλαδή της αποκάλυψης των λαμογιών- θα συνεχιστεί (ενδεχομένως να ενταθεί) κατά το αμέσως προσεχές χρονικό διάστημα. Εδώ που τα λέμε, ειλικρινά δεν μπόρεσα να κατανοήσω γιατί μέχρι και σήμερα η επίσημη Πολιτεία δεν είχε βγάλει κανονικά και με τον νόμο στον «τάκο» όλα αυτά τα καλόπαιδα, αφήνοντάς τους να κουνούν δάκτυλα και χέρια.

Το happy end με το ρεύμα

Επειδή ό,τι ήταν να δώσει η κυβέρνηση στους αγρότες το ανακοίνωσε προσφάτως ο πρόεδρος Μητσοτάκης (κάτι που τους ενόχλησε, αφού ήθελαν να δείξουν ότι το πέτυχαν ύστερα από διάλογο οι ίδιοι), πιθανολογώ ότι εκείνο που ψάχνει το Μαξίμου είναι η ικανοποίηση του αιτήματος για τη μείωση στις τιμές του ρεύματος. Στο πλαίσιο αυτό έχει γίνει ήδη μια προετοιμασία, με τον αρχηγό Κυριάκο να έχει δώσει οδηγίες προς τους συναρμόδιους υπουργoύς, προκειμένου να βρουν 15-20 εκατ. ευρώ, τα οποία απαιτούνται για να ικανοποιήσουν το επίμαχο αίτημα. Εξ όσων πληροφορούμαι από τις πηγές που δεν έχω, μέσα στην εβδομάδα δεν αποκλείεται να υπάρξουν νέα επί του συγκεκριμένου πεδίου

Οι ευθύνες του ΠΑΣΟΚ για τον ΟΠΕΚΕΠΕ

Δεν έχω πολλά να πω για την απίστευτη στάση του ΠΑΣΟΚ να καταψηφίσει τη διάταξη για το πέρασμα του ΟΠΕΚΕΠΕ στην ΑΑΔΕ – δεν μιλάω για τους άλλους, που ανεξαρτήτως πολιτικής απόχρωσης, καταψήφισαν το αυτονόητο. Ερώτημα πρώτο: Πώς γίνεται το ΠΑΣΟΚ να μη γνώριζε ότι η πρωτοβουλία αυτή έγινε σε συνεννόηση με την Κομισιόν και ήταν προϋπόθεση να ξεκλειδώσουν οι επιδοτήσεις στους αγρότες; Ρωτάω, επίσης, αν έρθει πρώτο το ΠΑΣΟΚ στις εκλογές, με μία ψήφο διαφορά, όπως λέει, θα δεσμευτεί ότι θα ξαναστήσει στα πόδια του τον διεφθαρμένο ΟΠΕΚΕΠΕ; Μήπως είναι ψέμα ότι ο ΟΠΕΚΕΠΕ εμφάνιζε 16,5 εκατ. αιγοπρόβατα, ενώ η ΕΛΣΤΑΤ και η Eurostat τα υπολόγιζαν μόνο σε 10 εκατομμύρια; Τελικά, θέλει το ΠΑΣΟΚ ο κάθε κατεργάρης να κάτσει στον πάγκο του -όπως ο αθυρόστομος αγροτοσυνδικαλιστής Ανεστίδης- ή να γυρίσουμε στα παλιά με τις κουμπαριές;

όλοι είναι ΙΣΟΙ απένανντι στον ΝΟΜΟ !Έλεγχος λοιπόν για το που πήγαν τα λεφτά,και πάρα πολλά,της συναυλίας!!!!