Προτασ για την Λειτουργία των Συνελεύσεων των Τοπικών Συμβουλίων. Του Γεωργίου Πρατζίκου

 


Η ποιότητα της καθημερινότητάς μας κρίνεται σε πρώτο βαθμό στις γειτονιές και τα χωριά μας. Ο νόμος προβλέπει έναν κορυφαίο θεσμό άμεσης συμμετοχής, την Ετήσια Γενική Συνέλευση Κατοίκων, η οποία όμως για να λειτουργήσει προς όφελος της κοινωνίας, απαιτεί πλήρη κατανόηση των ρόλων και των ορίων από όλους τους εμπλεκόμενους.

Πρώτα από όλα, πρέπει να γίνει σαφές ότι τα Τοπικά Συμβούλια έχουν από τον νόμο γνωμοδοτικό χαρακτήρα. Δεν διαθέτουν δικό τους προϋπολογισμό ούτε δικά τους ταμεία. Η δύναμή τους έγκειται στην ικανότητά τους να καταγράφουν, να ιεραρχούν και να εισηγούνται τεκμηριωμένα τις ανάγκες της κοινότητας προς την κεντρική διοίκηση του Δήμου. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο, η ετήσια συνέλευση πρέπει να παραμένει αυστηρά εστιασμένη στα θέματα της καθημερινότητας: την καθαριότητα, τον φωτισμό, την οδοποιία, την κοινωνική μέριμνα και την προστασία του τοπικού περιβάλλοντος, θεματα που απασχολούν  τους νέους ,  τον πολιτισμό και τον τουρισμό. Οτιδήποτε ξεφεύγει από αυτά τα όρια, απλώς αποπροσανατολίζει τη διαδικασία και αποδυναμώνει τη φωνή της κοινότητας.

Το πιο κρίσιμο σημείο που συχνά παρερμηνεύεται είναι η φύση αυτής της συνάντησης. Η Ετήσια Συνέλευση δεν είναι διαδικασία λογοδοσίας της Δημοτικής Αρχής ούτε πεδίο άσκησης κριτικής από την αντιπολίτευση. Ο λόγος και η πρωτοβουλία των κινήσεων ανήκουν αποκλειστικά στο Τοπικό Συμβούλιο και τους πολίτες. Ο Δήμαρχος, οι Αντιδήμαρχοι και οι Δημοτικοί Σύμβουλοι όλων των παρατάξεων είναι απλώς προσκεκλημένοι. Παρίστανται για να ακούσουν τους προβληματισμούς των κατοίκων και να τοποθετηθούν επί των προτάσεων, όχι για να μετατρέψουν τη συνέλευση σε μια μικρογραφία της αρένας του Δημοτικού Συμβουλίου.

Όταν η συζήτηση εκτρέπεται σε προσωπικές αντιπαραθέσεις ή σε κομματικούς διαξιφισμούς μεταξύ συμπολίτευσης και αντιπολίτευσης, ο μεγάλος χαμένος είναι ο πολίτης. Ο κόσμος ενδιαφέρεται για τη λύση των ζητημάτων που τον απασχολούν και όχι για το ποιος θα κερδίσει τις εντυπώσεις σε μια στείρα πολιτική σύγκρουση. Η μεταφορά των κεντρικών πολιτικών αντιπαραθέσεων σε επίπεδο γειτονιάς μόνο ζημιά προκαλεί, καθώς διχάζει την τοπική κοινωνία και υποβαθμίζει έναν θεσμό που θα έπρεπε να είναι εργαλείο σύνθεσης και δημιουργίας.

Για να παραμείνει ζωντανή η τοπική δημοκρατία, οφείλουμε να προστατεύσουμε τη σοβαρότητα αυτών των συνελεύσεων. Οι πολίτες έχουν την ευθύνη να απαιτούν συζήτηση επί της ουσίας και οι αιρετοί την υποχρέωση να σεβαστούν τον ρόλο τους ως καλεσμένοι, συμβάλλοντας με προτάσεις και όχι με φωνές. Η ισχύς μιας κοινότητας κρίνεται από το πόσο ενωμένα και τεκμηριωμένα διεκδικεί το καλύτερο για τον τόπο της, μακριά από προσωπικές εμπάθειες και επικοινωνιακά τεχνάσματα.