**Κυριακή της Αποκριάς – Πριν κρίνουμε, ας κοιτάξουμε μέσα μας**Του Γεωργίου Πρατζίκου

Σήμερα, Κυριακή της Αποκριάς.
Μια ημέρα που η Εκκλησία μας στέκει σαν καθρέφτης μπροστά μας και μας καλεί να δούμε όχι τους άλλους, αλλά τον εαυτό μας. Κι εγώ σήμερα αποφάσισα να μιλήσω για την Κρίση.

Πρώτος εγώ — και μαζί μου οι περισσότεροι άνθρωποι — κρίνουμε. Κρίνουμε εύκολα, γρήγορα, συχνά άδικα. Κρίνουμε συνανθρώπους μας χωρίς να γνωρίζουμε τις μάχες που δίνουν, τις πληγές που κουβαλούν, τις νύχτες που πέρασαν χωρίς φως. Και ξεχνάμε κάτι βασικό: πως θα έρθει η στιγμή που θα σταθούμε κι εμείς μπροστά στην Κρίση.

Δεν κατανοούμε — ή δεν θέλουμε να κατανοήσουμε — ότι όλοι μας είμαστε αμαρτωλοί. Όχι κάποιοι «χειρότεροι» από εμάς και κάποιοι «καλύτεροι». Όλοι. Με τις πτώσεις μας, τις αδυναμίες μας, τα λάθη μας. Κι όμως, αντί να σκύβουμε με ταπείνωση, υψώνουμε το δάχτυλο.

Η Κυριακή αυτή δεν μας καλεί να γίνουμε δικαστές, αλλά να γίνουμε μαθητές της αγάπης και της αυτογνωσίας. Να κοιτάξουμε λίγο μέσα μας. Να αναρωτηθούμε:
Τι κάνω εγώ;
Πώς φέρομαι;
Πού σκληραίνει η καρδιά μου;
Πού λείπει το έλεος;

Γιατί μόνο όταν δούμε καθαρά τον εαυτό μας, μπορούμε να δούμε τον άλλον με κατανόηση. Και μόνο όταν σωπάσει η κρίση, μπορεί να μιλήσει η αγάπη.

Ας αφήσουμε, λοιπόν, σήμερα την πέτρα από το χέρι μας. Ας κρατήσουμε έναν καθρέφτη. Και ας ξεκινήσουμε από εκεί που πάντα πρέπει να ξεκινά η αλλαγή: από μέσα μας.