Τσολιας ή Εύζωνας

 

Ας τους αποκαλούμε με το όνομά τους.

Από τον  συγγραφέα Βάγια Κατσό

Με αφορμή διάφορες αναφορές που κυκλοφορούν, αξίζει να θυμηθούμε κάτι απλό αλλά ουσιαστικό:

Η λέξη "τσολιάς" προέρχεται από την Τουρκική γλώσσα και συγκεκριμένα την λέξη «çul» (τσολ) που σημαίνει "κουρέλι" ή "παλιόρουχο". Έτσι φώναζαν κοροϊδευτικά οι Τούρκοι τους κλέφτες και τους αρματωλούς, επειδή η φουστανέλα τους ήταν ραμμένη από πολλά μικρά κομμάτια υφάσματος. 

"Τσολιάς" λοιπόν σημαίνει "κουρελής".

Το 1867  επιλέχθηκε η ομηρική λέξη "Εύζωνας" για να περιγράψει τους τσολιάδες που υπηρετούσαν στα ευζωνικά τάγματα.

Οι στρατιώτες με την φουστανέλα δεν είναι «τσολιάδες» με την υποτιμητική έννοια που συχνά αποδίδεται στην λέξη. 

Είναι οι Εύζωνες.

Η λέξη «Εύζωνας» (από το εὖ + ζώννυμι, δηλαδή «καλά ζωσμένος») δεν είναι τυχαία· επιλέχθηκε για να αποδώσει τιμή, πειθαρχία και υψηλό φρόνημα. Οι Εύζωνες υπήρξαν επίλεκτοι στρατιώτες του ελληνικού στρατού και συνδέθηκαν με αγώνες, θυσίες και ένδοξες στιγμές της ιστορίας μας.

Σήμερα, ως μέλη της, δεν αποτελούν απλώς ένα τελετουργικό σύμβολο. Είναι ζωντανή συνέχεια της παράδοσης, της αξιοπρέπειας και της εθνικής μνήμης.

Οι λέξεις έχουν σημασία. Και όταν αναφερόμαστε σε σύμβολα με τέτοιο βάρος ιστορίας, οφείλουμε να χρησιμοποιούμε εκείνες που αποδίδουν τον σεβασμό που τους αξίζει.

Ας τους αποκαλούμε, λοιπόν, με το όνομά τους:

Εύζωνες

Πηγή κειμένου: Οργανισμός για την Διάδοση της Ελληνικής Γλώσσας ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΥΛΑΚΟΣ