Το θέμα της Ημέρας: Το ζητούμενο της Ελληνικής Επανάστασης παραμένει! Του Ιωάννη Ρουσόδημου

 

Η 25η Μαρτίου δεν είναι μόνο ημέρα μνήμης. Είναι ημέρα λογαριασμού! Και οι λογαριασμοί πρέπει να αναλύονται .

Οι σύγχρονοι νεοέλληνες δε όταν τους έρχεται ο λογαριασμός ,εν πολλοίς, προσπαθούν να μη τον αποδεχτούν! Ο λογαριασμός όμως είναι εκεί και απαιτεί εξόφληση.Αλήθεια εμείς ως απόγονοι των αγωνιστών που μας ελευθέρωσαν ,πληρώσαμε αυτόν τον λογαριασμό που μας άφησαν? Το αποφεύγουμε και μάλιστα συστηματικά! 

Γιατί θα πρέπει να απαντήσουμε πως από λογαριασμός .έγινε δυσβάσταχτο χρέος! Τι κάναμε με την ελευθερία που μας παρέδωσαν οι ιδρυτές του ελληνικού κράτους; Την τιμήσαμε ή τη μετατρέψαμε σε τελετουργία, σε παρελάσεις, σε λόγια εύκολα και σε πατριωτισμό ακίνδυνο; Η Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας δεν ήταν ένα ρομαντικό ξέσπασμα ενθουσιασμού. Ήταν φιλόδοξο πολιτικό σχέδιο. Οι πατέρες του Έθνους και οι ήρωες του ’21 δεν επαναστάτησαν μόνο για να φύγει ένας ξένος δυνάστης. 

Ήθελαν να ανατρέψουν την αυθαιρεσία και να εγκαθιδρύσουν την αρχή του νόμου. Ήθελαν οι Έλληνες να κυβερνώνται από νόμους και όχι από ανθρώπους. Αυτή είναι η ουσία της ελευθερίας.

 Όχι η αλλαγή σημαίας. Όχι η εναλλαγή προσώπων στην εξουσία. Αλλά η υπαγωγή όλων, και πρώτα εκείνων που βρίσκονται σε θέσεις εξουσίας, σε κανόνες γενικούς, σταθερούς και δίκαιους. 

Εδώ λοιπόν είναι η ευθύνη μας! Γιορτάζουμε την Επανάσταση ως εθνική ανάσταση, αλλά λησμονούμε την πιο αυστηρή της απαίτηση. Οι επαναστάτες ζητούσαν νομοκρατία. Αυτό που σήμερα λέμε κράτος δικαίου, αλλά που στην ελληνική πολιτική γλώσσα αποδίδεται ακριβέστερα ως η κυριαρχία του νόμου. 

Στην Ελληνική Νομαρχία ,του ανώνυμου Έλληνα ,η αρχή είναι μια κανείς δεν είναι υπεράνω του νόμου και κανείς δεν δικαιούται να κυβερνά αυθαίρετα, όπως έκαναν οι βασιλείς, οι αυτοκράτορες, και τώρα κάνουν οι δικτάτορες., Οι επαναστάτες εμπνεύστηκαν από τη σταδιακή αντικατάσταση της τυραννίας από θεσμούς. 

Τη μετάβαση από την αυθαιρεσία στην ασφάλεια, από την αρπαγή στην ιδιοκτησία, από την υποταγή στην αξιοπρέπεια. Κατάλαβαν ότι η ελευθερία δεν είναι σύνθημα. Είναι θεσμική διαρρύθμιση. Θέλει δικαιοσύνη ανεξάρτητη, διοίκηση περιορισμένη, περιουσία προστατευμένη, εξουσία ελεγχόμενη. Τα έχουμε εμπεδώσει όλα αυτά? Όχι και αυτό σήμερα φαίνεται με όσα ζούμε! Η Ελλάδα παραμένει δέσμια μιας αντιφιλελεύθερης συνήθειας. Εμπιστεύεται πρόσωπα αντί για κανόνες. Αναζητεί σωτήρες αντί για θεσμούς. 

Συγχωρεί την αυθαιρεσία όταν ασκείται από τους δικούς της. Έτσι όμως δεν χτίζεται ελεύθερη πολιτεία, απλά αναπαράγεται ο δεσποτισμός με κοινοβουλευτικό ένδυμα.Πατριωτικό αίτημα σήμερα δεν είναι περισσότερο κράτος. 

Είναι λιγότερη αυθαιρεσία. Είναι κράτος προβλέψιμο, περιορισμένο και δεσμευμένο από τον νόμο. Κράτος που δεν αντιμετωπίζει τον πολίτη ως υπήκοο, τον επιχειρηματία ως ύποπτο και την ιδιοκτησία ως ηθικά ενοχλητική εξαίρεση. 

Χωρίς νομοκρατία, η δημοκρατία εκφυλίζεται σε πλειοψηφικό τσαμπουκά και η οικονομία σε σύστημα προνομίων. Οφείλουμε να συνεχίσουμε το ανολοκλήρωτο έργο της Επανάστασης. Λιγότεροι και σαφέστεροι νόμοι σε καθεστώς πλήρους ισονομίας. Ταχύτερη Δικαιοσύνη. Διοίκηση που υπηρετεί και δεν εξουσιάζει. Θεσμοί που περιορίζουν τους κυβερνώντες.

 Αυτή είναι η ώριμη μορφή της εθνικής ανεξαρτησίας. Το 1821 είναι η στιγμή της αλήθειας. Εκεί θα φανεί αν θέλουμε απλώς να θυμόμαστε την ελευθερία ή αν έχουμε το θάρρος να ζήσουμε επιτέλους σύμφωνα με αυτήν. Σήμερα λοιπόν ένα μέρος των νεο-Ελλήνων δεν έχει εκπληρώσει το αίτημα του 1821. Το έχει απλώς κορνιζάρει.

Του Ι.Ρουσόδημου Agency Manager, Ασφαλιστικού και Χρηματοοικονομικού συμβούλου ΝOW-IONIOS Agency Group.