Το θέμα της Ημέρας:Ο πόλεμος που μπορεί να αλλάξει τις παγκόσμιες ισορροπίες! (Μέρος Α). Του Ιωάννη Ρουσόδημου

 

Η σύγκρουση των ΗΠΑ του Ντόναλντ Τραμπ και του Ισραήλ του Μπέντζαμιν Νετανιάχου με το Ιράν δεν αποτελεί απλώς μια ακόμη κρίση στη Μέση Ανατολή.

Για πολλούς αναλυτές, πρόκειται για ένα γεγονός με ευρύτερες γεωπολιτικές συνέπειες που ενδέχεται να επαναδιαμορφώσει τη διεθνή τάξη, τις σχέσεις των συμμάχων της Ουάσιγκτον και τον ρόλο της αμερικανικής ισχύος στον κόσμο. Οι πρώτες επιθέσεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ, που οδήγησαν και στον θάνατο του ανώτατου ηγέτη του Ιράν, Αλί Χαμενεΐ, προκάλεσαν μια αλυσιδωτή αντίδραση που επηρέασε όχι μόνο την περιοχή, αλλά και τις παγκόσμιες πολιτικές και οικονομικές ισορροπίες.Σε αντίθεση με προηγούμενες μεγάλες στρατιωτικές επιχειρήσεις των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή, όπως ο Πόλεμος του Κόλπου του 1991 ή ακόμη και η εισβολή στο Ιράκ του 2003, η νέα στρατιωτική εκστρατεία κατά του Ιράν ξεκίνησε χωρίς ευρεία διεθνή συναίνεση.πολλές ευρωπαϊκές κυβερνήσεις αιφνιδιάστηκαν από την απόφαση του Τραμπ για την έναρξη των επιχειρήσεων. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ανώτατοι αξιωματούχοι συμμάχων βρίσκονταν ήδη στη Μέση Ανατολή όταν ξεκίνησαν οι επιθέσεις χωρίς να έχουν ενημερωθεί εκ των προτέρων.

Η απουσία συντονισμού θεωρείται ενδεικτική μιας νέας αμερικανικής στρατηγικής που δίνει έμφαση σε μονομερείς αποφάσεις και λιγότερο στη διατήρηση πολυμερών συμμαχιών.

Για πολλές ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, η κατάσταση δημιουργεί ένα δύσκολο δίλημμα: από τη μία πλευρά θέλουν να υπερασπιστούν το Διεθνές Δίκαιο και τη διεθνή τάξη, από την άλλη όμως δεν μπορούν να αγνοήσουν τον καθοριστικό ρόλο των ΗΠΑ στην ασφάλειά τους.Η ευρωπαϊκή αντίδραση απέναντι στον πόλεμο χαρακτηρίζεται από έντονη αμηχανία και προσπάθεια ισορροπίας.

Ο πρόεδρος της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν δήλωσε ότι δεν μπορεί να εγκρίνει στρατιωτικά πλήγματα που πραγματοποιούνται εκτός πλαισίου Διεθνούς Δικαίου, ωστόσο έστειλε ναυτική δύναμη στην περιοχή για να προστατεύσει τα γαλλικά συμφέροντα.Ο καγκελάριος της Γερμανίας Φρίντριχ Μερτς επέλεξε μια πιο προσεκτική στάση, εκφράζοντας ανησυχία για το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα και αποφεύγοντας μια ευθεία σύγκρουση με τον Τραμπ.

Αντίθετα, ο πρωθυπουργός της Ισπανίας, Πέδρο Σάντσεθ, ακολούθησε πιο σκληρή γραμμή, απαγορεύοντας τη χρήση αμερικανικών στρατιωτικών εγκαταστάσεων στη χώρα για επιθέσεις κατά του Ιράν.

Στο Ηνωμένο Βασίλειο, η κατάσταση προκάλεσε σοβαρές πολιτικές εντάσεις. Ο πρωθυπουργός Κιρ Στάρμερ επέκρινε την ιδέα «αλλαγής καθεστώτος από τον αέρα», εκφράζοντας φόβους ότι η σύγκρουση θα μπορούσε να οδηγήσει σε ένα νέο γεωπολιτικό αδιέξοδο, αντίστοιχο με εκείνο του πολέμου στο Ιράκ.Πίσω από αυτές τις διαφορετικές τοποθετήσεις βρίσκεται μια κοινή πραγματικότητα: Η στρατιωτική εξάρτηση της Ευρώπης από τις Ηνωμένες Πολιτείες παραμένει μεγάλη, κάτι που περιορίζει τις δυνατότητες ανοιχτής αντιπαράθεσης με την κυβέρνηση Τραμπ, όπως σημειώνει το CNN. Σημείωση για τη συγγραφή αντλήθηκαν πληροφορίες από το CNN Αναλύσεις από Αμερικανικά και Ευρωπα'ι'κά think tanks.

Του Ι.Ρουσόδημου Agency Manager, Ασφαλιστικού και Χρηματοοικονομικού συμβούλου ΝOW-IONIOS Agency Group.