Το θέμα της Ημερας:Με ποιους πρέπει να είμαστε τελικά, ρώτησα την Ιστορία. Του Ιωάννη Ρουσόδημου

 Γυρνώντας χθες βράδυ στο σπίτι έπεσα σε ένα ντοκιμαντέρ για τους Βαλκανικούς πολέμους και τις συνέπειές τους. Πέρα από το ότι οι Έλληνες χύσαμε πολύ αίμα σε αυτούς, ικανοποιηθήκαμε, καθώς η ''μεγάλη ιδέα'', που το έθνος μας είχε, καταξιώθηκε σε μεγάλο βαθμό! Θεσσαλία, Ήπειρος, Μακεδόνια, Αν. Αιγαίο, τετραπλασίασαν την Ελλάδα μας!

Αυτό δε συνέβη τυχαία, και ήταν αποτέλεσμα ότι η τότε κυβέρνηση επέλεξε σωστά στρατόπεδο και συμμάχους. Έτσι, όταν προέκυψαν οι συνθήκες, η χώρα μας ως νικήτρια εξασφάλισε την κυριαρχία των ''νέων χωρών'' που προσάρτησε. Αν ακούγαμε τους τότε ''προοδευτικούς'', τα σύνορα της χώρας σήμερα θα ήταν λίγο παραπάνω από το Βόλο, η Καβάλα θα ανήκε στην Βουλγαρία και τα νησιά του Αιγαίου στην Τουρκία.

Αργότερα, το 1940, όταν εισέβαλαν οι χώρες του Άξονα στην Ελλάδα, την μοίρασαν σε κατοχικές ζώνες μεταξύ Γερμανίας, Ιταλίας και Βουλγαρίας. Ο στόχος ήταν να τη διαμελίσουν. Η αριστερά μέχρι το Καλοκαίρι του ’41, που ο Χίτλερ επιτέθηκε στην ΕΣΣΔ και ακύρωσε τη συμμαχία με τον Στάλιν, υποστήριζε τις θέσεις της ΕΣΣΔ.

Αργότερα, όταν οι δυνάμεις του Άξονα ηττήθηκαν και αποχώρησαν από την Ελλάδα, οι δυνάμεις της Αριστεράς πολέμησαν για να αποσπαστεί η Μακεδονία και να συμμετάσχει ανεξάρτητα σε κάποια βαλκανική σοσιαλιστική ομοσπονδία. Έτσι η Ελλάδα σήμερα θα ήταν μισή σε έκταση και πληθυσμό. Ας μη ξεχνάμε και ότι ίδια συνέβησαν και το 1922, όταν το ΚΚΣΕ υποστήριζε τον Κεμάλ γιατί η ήττα του θα συνεπαγόταν μια ισχυρότερη Ελλάδα. Στην πραγματικότητα, η ΕΣΣΔ υποστήριζε τον Κεμάλ με το κίνημα των Νεότουρκων με όπλα και χρήματα.

Σήμερα, και σε μια άλλη μεγάλη κρίση και αναμέτρηση, εμείς με ποιους πρέπει να είμαστε; Ιδού ένα ερώτημα που θέτουν οι αυτοχαρακτηριζόμενοι ως προοδευτικοί κάθε φορά που ξεσπά μια πολεμική αναμέτρηση στην ευρύτερη περιοχή. Για να μας πείσουν μάλιστα, μας «βομβαρδίζουν» με φωτογραφίες από κατεστραμμένα σχολεία ή νοσοκομεία, προσπαθώντας να εκβιάσουν τις ανθρώπινες συναισθηματικές αντιδράσεις, συμπόνια και προστασία των ανηλίκων και αδυνάμων.

Επιλέγουν τη συναισθηματική προπαγάνδα γιατί έχουν αδύναμα λογικά και ρεαλιστικά επιχειρήματα. Η Ελλάδα στα 200 χρόνια της ύπαρξής της έχει καταφέρει από φτωχή επαρχία της Οθωμανικής αυτοκρατορίας να εξελιχθεί στην πιο πλούσια και ανεπτυγμένη χώρα της περιοχής.

Αυτό το πέτυχε κάνοντας τις σωστές επιλογές συμμάχων. Η Ελλάδα απελευθερώθηκε και μεγάλωσε όταν βρέθηκε στη σωστή πλευρά της Ιστορίας. Όχι τυχαία. Όχι παθητικά. Αλλά όταν κατανόησε τον διεθνή συσχετισμό ισχύος και επέλεξε στρατηγικά.

Το 1821 η Επανάσταση δεν θα κατέληγε σε ανεξαρτησία χωρίς την παρέμβαση των Μεγάλων Δυνάμεων. Η Ναυμαχία του Ναυαρίνου και το Πρωτόκολλο του Λονδίνου ενέταξαν το ελληνικό ζήτημα στο ευρωπαϊκό παιχνίδι ισορροπίας. Η εθνική εξέγερση συναντήθηκε με τη γεωπολιτική σκοπιμότητα.

Το 1910–1913 με τον Ελευθέριο Βενιζέλο, η Ελλάδα επέλεξε συμμαχίες που εξυπηρετούσαν εθνικούς στόχους. Οι Βαλκανικοί Πόλεμοι διπλασίασαν εδάφη και πληθυσμό. Η επιτυχία δεν ήταν μόνο στρατιωτική· ήταν διπλωματική διορατικότητα.

Το 1940–1945 η χώρα στάθηκε με τους Συμμάχους. Παρά την Κατοχή και τον Εμφύλιο, η Ελλάδα εντάχθηκε στη δυτική σφαίρα επιρροής. Η μεταπολεμική της πορεία, από το Σχέδιο Μάρσαλ μέχρι την ευρωπαϊκή ένταξη, θεμελιώθηκε σε εκείνη την επιλογή.

Η Ελλάδα προόδευσε όταν δεν έμεινε ουδέτερη, όταν δεν απομονώθηκε, όταν ευθυγραμμίστηκε με τις δυνάμεις της εποχής που επικράτησαν. Αντίθετα, όταν κυριάρχησε ο διχασμός ή η λανθασμένη ανάγνωση των διεθνών ισορροπιών, το κόστος υπήρξε βαρύ. Οι συναισθηματικές αποφάσεις-αντιδράσεις είναι τυφλές και σπάνια έχουν ευνοϊκά αποτελέσματα.

Αυτός είναι ένας βασικός λόγος που κάποιοι είναι φτωχοί και αδύναμοι και κάποιοι άλλοι ισχυροί.

Του Ι.Ρουσόδημου Agency Manager, Ασφαλιστικού και Χρηματοοικονομικού συμβούλου ΝOW-IONIOS Agency Group.