Άγιον Όρος: Ένα οδοιπορικό ψυχής στο «Περιβόλι της Παναγίας» Φωτογραφικο υλικόΤου Γεωργίου Πρατζίκου

 

---

Υπάρχουν ταξίδια που γεμίζουν τα μάτια εικόνες και ταξίδια που πλημμυρίζουν την ψυχή φως. Η επίσκεψή μας στο Άγιο Όρος, ξεκινώντας εκείνη τη Δευτέρα 30 Μαΐου, ανήκει αναμφίβολα στη δεύτερη κατηγορία. Μαζί με τρεις καλούς φίλους, αφήσαμε πίσω μας την κοσμική Ουρανούπολη για να εισέλθουμε σε έναν τόπο όπου ο χρόνος μοιάζει να σταματά.

Η διαδρομή της γαλήνης

Από την πρώτη στιγμή που το πλοίο έλυσε κάβους, η αίσθηση άλλαξε. Συνοδοιπόροι μας οι γλάροι, που μας ακολουθούσαν σε όλη τη διάρκεια της διαδρομής, και μπροστά μας η επιβλητική ακτογραμμή της Αθωνικής Πολιτείας. Μονές και σκήτες ξεπρόβαλαν η μία μετά την άλλη σαν πέτρινα κοσμήματα: Ζωγράφου, Δοχιαρείου, Ξενοφώντος, το Ρωσικό Μοναστήρι, η Σίμωνος Πέτρα, η Μονή Διονυσίου και Γρηγορίου, η Νέα Σκήτη, η Αγία Άννα και τα Καυσοκαλύβια.

Πρώτος σταθμός: Καυσοκαλύβια

Η πρώτη μας νύχτα μας βρήκε στα Καυσοκαλύβια, στο κελί του Αγίου Γεωργίου, υπό την πνευματική καθοδήγηση του Γέροντα Νεόφυτου. Παρά την εξαντλητική και δύσκολη ανηφορική διαδρομή μέχρι το κελί, η ανταμοιβή ήταν μοναδική. Η κούραση έδινε τη θέση της σε μια απροσδόκητη εσωτερική ειρήνη – ήταν αυτή η "αγκαλιά της Παναγίας" που ένιωθες σε κάθε σου βήμα.

Μια αναπάντεχη ποντιακή ανάμνηση

Αυτό το οδοιπορικό ξύπνησε μέσα μου μνήμες από την επίσκεψή μου το 2016. Θυμάμαι ακόμη την έκπληξη και τη συγκίνηση όταν ένας ηγούμενος στα Καυσοκαλύβια ζήτησε από τον ιερέα της παρέας μας να διαβάσει το «Πάτερ Ημών» στην Ποντιακή διάλεκτο. Μια στιγμή που τότε μας φάνηκε πρωτόγνωρη, αλλά σήμερα φαντάζει τόσο οικεία.

Αυτή η μνήμη ήρθε ξανά στο φως χάρη σε ένα μήνυμα της Κυριακής Θεοδωρίδου, η οποία μου έστειλε έναν σύνδεσμο με το Ευαγγέλιο της Αναστάσεως στην Ποντιακή διάλεκτο, όπως δημοσιεύτηκε στη σελίδα «Λεξικολογία, γλώσσα, λέξεις, λεξικά».

Η πίστη και η παράδοση ενώνονται με έναν τρόπο μαγικό σε αυτόν τον ιερό τόπο. Ας έχουμε όλοι μας τις πρεσβείες της Παναγίας και τις ευλογίες Της στη ζωή μας.

---