Το θέμα της ημερας:Η προσαρμοστικότητα των εργαζομένων "οδηγεί" το επιχειρείν. Του Ιωάννη Ρουσόδημου

 

Η προσαρμοστικότητα είναι το νέο ανταγωνιστικό πλεονέκτημα. Σύμφωνα με έρευνα της Deloitte η πλειοψηφία των ηγετών (85%) δηλώνει ότι είναι κρίσιμο οι οργανισμοί και το ανθρώπινο δυναμικό τους να μπορούν να προσαρμόζονται με την ταχύτητα που απαιτούν οι σημερινές συνθήκες. Ωστόσο, μόλις το 7% αναφέρει ότι λαμβάνει ουσιαστικές πρωτοβουλίες για την υποστήριξη της προσαρμοστικότητας αυτής και τη συνεχή ανάπτυξη των εργαζομένων του.

Η έκθεση της Deloitte “2026 Global Human Capital Trends”, με τίτλο “From tensions to tipping points: Choosing the human advantage”, εξετάζει πώς οι οργανισμοί καλούνται να επαναπροσδιορίσουν τον τρόπο με τον οποίο οργανώνεται η εργασία σε ένα περιβάλλον που μετασχηματίζεται ραγδαία από το AI. Η έρευνα αναδεικνύει ότι η επιτυχία των οργανισμών εξαρτάται ολοένα και περισσότερο από την ικανότητά τους να συνδυάζουν την τεχνολογία με το ανθρώπινο δυναμικό τους, επενδύοντας στην προσαρμοστικότητα, στην εμπιστοσύνη και σε μια οργανωσιακή κουλτούρα που υποστηρίζει τη συνεργασία ανθρώπων και μηχανών. Γιατί αυτή η έρευνα είναι σημαντική

Καθώς το AI μεταβαίνει από πιλοτικές εφαρμογές στην καθημερινή λήψη αποφάσεων, η εργασία βρίσκεται σε ένα κρίσιμο σημείο καμπής. Ο τρόπος με τον οποίο οι οργανισμοί θα επανασχεδιάσουν την εργασία, τη διακυβέρνηση και την οργανωσιακή τους κουλτούρα θα καθορίσει τη μακροπρόθεσμη επιτυχία τους.

Η έκθεση της Deloitte διαπιστώνει ότι πολλοί οργανισμοί βιώνουν συνεχή πίεση, αυξανόμενα θέματα εμπιστοσύνης και τριβές σε επίπεδο κουλτούρας - ακριβώς τη στιγμή που χρειάζονται ταχύτητα, ανθεκτικότητα και επανεφεύρεση.

Οι ηγέτες βρίσκονται σε ένα κομβικό σημείο: πρέπει να καθοδηγήσουν την αλληλεπίδραση ανθρώπου και AI, αντιμετωπίζοντας παράλληλα την κουλτούρα ως βασική οργανωσιακή υποδομή. Με τον τρόπο αυτό θα αποφύγουν την επιβράδυνση του μετασχηματισμού τους και τη δημιουργία «χρέους κουλτούρας» (culture debt), δηλαδή των αρνητικών συνεπειών που συσσωρεύει ένας οργανισμός όταν παραμελεί την οργανωσιακή του κουλτούρα.  Από την κόπωση των συνεχών αλλαγών στην ικανότητα συνεχούς αλλαγής

Οι εργαζόμενοι καλούνται να προσαρμόζονται με καταιγιστικό ρυθμό - το ένα τρίτο των ερωτηθέντων βίωσε 15 σημαντικές αλλαγές μόνο τον τελευταίο χρόνο - και οι επιπτώσεις γίνονται εμφανείς στην ευεξία τους, τη διαύγεια, τη δέσμευσή τους και τον φόρτο εργασίας.

Την ίδια στιγμή, η παραδοσιακή προσέγγιση της «διαχείρισης της αλλαγής» (change management) φαίνεται να μην επαρκεί, καθώς μόλις το 27% των ηγετών δηλώνει ότι ο οργανισμός τους διαχειρίζεται αποτελεσματικά τις αλλαγές.

Η ευκαιρία για τους ηγέτες βρίσκεται στη μετάβαση από το change management στην «ικανότητα συνεχούς αλλαγής» (changefulness): αξιοποιώντας νέα εργαλεία όπως το AI - ώστε να ενσωματώνουν τη συνεχή μάθηση, την ανατροφοδότηση (feedback) και την άμεση υποστήριξη σε πραγματικό χρόνο απευθείας στη ροή εργασίας. Με τον τρόπο αυτό, οι άνθρωποι μπορούν να προσαρμόζονται ομαλά καθώς οι προτεραιότητες, οι δεξιότητες και η τεχνολογία εξελίσσονται. Στη σύγκλιση ανθρώπου και μηχανής, η εμπιστοσύνη, η λογοδοσία και η κουλτούρα αποτελούν τόσο προκλήσεις όσο και ευκαιρίες

Καθώς το AI ενσωματώνεται όλο και περισσότερο στη διαδικασία προσλήψεων, την αξιολόγηση απόδοσης και τη λήψη καθημερινών αποφάσεων, οι οργανισμοί κινούνται με ταχύτητα, όχι όμως πάντα με τις ανάλογες δικλείδες ασφαλείας. Για παράδειγμα, το 60% των ανώτατων στελεχών χρησιμοποιεί το AI στη λήψη αποφάσεων, ωστόσο μόλις το 5% δηλώνει ότι το διαχειρίζεται αποτελεσματικά, γεγονός που αναδεικνύει σημαντικά κενά σε επίπεδο λογοδοσίας.

Του Ι.Ρουσόδημου Agency Manager, Ασφαλιστικού και Χρηματοοικονομικού συμβούλου ΝOW-IONIOS Agency Group