Τι προτιμαμε; Αρθρο του Γιωργου Πρατζίκου

Στην τελευταία λογοδοσία της Δημοτικής Αρχής του Δήμου Διρφύων-Μεσσαπίων, γίναμε μάρτυρες μιας κριτικής που, αντί να επικεντρώνεται σε προτάσεις, φάνηκε να στοχεύει ανθρώπους που μοχθούν καθημερινά. Αναφέρομαι συγκεκριμένα στις βολές που δέχθηκαν ο Αντιδήμαρχος **κ. Κιαπέκος** και ο ιδιώτης **κ. Μητρόπουλος**.

### Η ουσία της προσφοράς

Όλοι γνωρίζουμε το έργο και των δύο. Από τη μία, ένας άνθρωπος που υπηρετεί από τη θέση του **αμισθί**, και από την άλλη, ένας συμπολίτης μας που, αν και δεν γεννήθηκε εδώ, έχει αγαπήσει την περιοχή μας σαν δική του πατρίδα. Έχοντας συνεργαστεί μαζί τους, μπορώ να βεβαιώσω πως συχνά ξεπερνούν τις δυνάμεις τους, προσφέροντας πολύ περισσότερα από όσα τους αναλογούν.

### Το παράδοξο της κριτικής

Εδώ προκύπτει το μεγάλο «γιατί»:

 * Αν δεν γινόταν τίποτα, η αντιπολίτευση θα φώναζε: **«Σκοτάδι επικρατεί παντου»**.

 * Τώρα που γίνονται έργα και υπάρχει κινητικότητα, πάλι υπάρχει αντίλογος.

**Πειράζει τελικά που κάποιοι άνθρωποι αγαπούν αυτόν τον τόπο και βοηθούν εθελοντικά;** Πειράζει που προσπαθούν, με όσα μέσα διαθέτουν, να βελτιώσουν την καθημερινότητά μας; Ίσως η ένσταση κάποιων να είναι ότι «δεν γίνονται όλα όπως πρέπει». Ας αναρωτηθούμε όμως: **Τι προτιμάμε; Την απραξία και την τέλεια θεωρία ή την πράξη με τα όποια ανθρώπινα λάθη;**

> «Η κριτική είναι εύκολη, η δημιουργία όμως απαιτεί κόπο, χρόνο και ψυχή.»

> 

### Μια έκκληση για το μέλλον

Θα ήθελα κάποια στιγμή να σταματήσουμε να αναλωνόμαστε σε στείρες αντιπαραθέσεις. Ο τόπος μας έχει ανάγκη από **προτάσεις και κοινή δράση**. Αν κάποιοι δεν μπορούν ή δεν επιθυμούν να προσφέρουν, το λιγότερο που μπορούν να κάνουν είναι να αφήσουν αυτούς που και **μπορούν** και **θέλουν** να συνεχίσουν το έργο τους.

Ας δουλέψουμε όλοι μαζί για το καλό του Δήμου μας. Η προσφορά δεν έχει χρώμα, έχει μόνο αποτέλεσμα.