Το θεμα της ημέρας: Η ακρίβεια και η καθημερινότητα είναι η ...αντιπολίτευση! Του Ιωάννη Ρουσόδημου

 

   Παρακολουθώ τα κανάλια που περιγράφουν όλα όσα συμβαίνουν στο πολιτικό μας στερέωμα. Το κόμμα του Τσίπρα ,της Καρυστιανού και ο κακός χαμός με το ΠΑΣΟΚ. Πάω στο γραφείο μιλάω με πολύ κόσμο επαγγελματικά, φιλικά και διαπιστώνω ότι κανείς τους δεν ''ασχολείται'' με όλα αυτά! 

Ο κόσμος είναι ''βυθισμένος'' στην καθημερινότητα του  και στις υποχρεώσεις του που προκύπτουν μέσα σ'αυτή. Κόστος ζωής ,λογαριασμοί ,έξοδα γενικά στη πρώτη γραμμή της καθημερινότητας. Ποια αντιπολίτευση, ποια ''νέα'' κόμματα ? Τριτοδεύτερες σκέψεις. Διαπιστώνω λοιπόν ότι ο πραγματικός αντίπαλος της Κυβέρνησης δεν είναι η αντιπολίτευση. Ούτε – εκτός απροόπτου – τα νεοσυσταθέντα κόμματα η αυτά που κυοφορούνται. Είναι το τραπέζι της κάθε οικογένειας και ο μισθός που δεν φτάνει ως το τέλος του μήνα. Ναι ,ναι δεν φθάνει για κάποιους! Αυτή η παραδοχή, σπάνια στην ευθύτητά της από κυβερνητικά χείλη, αξίζει να σχολιαστεί. Όχι επειδή έχει παραπολιτικό ενδιαφέρον, αλλά διότι εντοπίζει με ακρίβεια τη σοβαρότερη παράμετρο που θα καθορίσει το αποτέλεσμα των εκλογών, όποτε τελικά γίνουν. Το αποτέλεσμα των επόμενων εκλογών δεν θα κριθεί από τις πολιτικές εξαγγελίες, τη σκανδαλολογία, τις τηλεοπτικές αντιπαραθέσεις και τους οξείς τόνους της δημόσιας ρητορικής. Θα κριθεί από τις τιμές στο σούπερ μάρκετ, τη βενζίνη και από το ενοίκιο που όλοι δυσκολεύονται να πληρώσουν. Το πιο πιεσμένο τμήμα της κοινωνίας σήμερα είναι οι πολίτες στην ηλικιακή ζώνη 30–50 ετών. Είναι οι άνθρωποι που προσπαθούν να δημιουργήσουν οικογένεια, να αποκτήσουν οικονομική σταθερότητα. Δηλαδή να εξασφαλίσουν αξιοπρεπή διαβίωση. Πρόκειται για την παραγωγική ραχοκοκαλιά της χώρας, και ταυτόχρονα για τη γενιά που νιώθει πως η υπόσχεση της κανονικότητας συνεχώς αναβάλλεται.  Τα νούμερα επιβεβαιώνουν την ανησυχία. Τα ενοίκια κύριας κατοικίας συνεχίζουν να αυξάνονται με ρυθμό που ξεπερνά το 7%, επιβαρύνοντας σημαντικά τους οικογενειακούς προϋπολογισμούς. 

Παράλληλα, σε πολλές κατηγορίες βασικών αγαθών, οι αυξήσεις τιμών από το 2021 έως το 2025 είναι μεσοσταθμικά τριπλάσιες του Δείκτη Τιμών Καταναλωτή. Ακρίβεια και στέγαση δεν είναι δύο ξεχωριστά προβλήματα - είναι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος: της αδυναμίας να ζεις με αξιοπρέπεια από τον μισθό σου.  Η κυβέρνηση το έχει αντιληφθεί και θα πρέπει να απαντήσει επι της ουσίας. Η Κυβέρνηση δεν είναι για να διαπιστώνει αλλά για να κυβερνά και να δίνει λύσεις. Να δώσει λύσεις γιατί ένα ικανό ποσοστό της κοινωνίας νιώθει εγκατάλειψη από αυτήν και γίνομαι σαφής. Η αίσθηση εγκατάλειψης προφανώς δεν θεραπεύεται μόνο με επιδοτήσεις. Χρειάζεται κάτι βαθύτερο: την αίσθηση ότι η πολιτεία βλέπει, ακούει και ενδιαφέρεται. Το πολιτικό δίδαγμα λοιπόν που αναδύεται είναι σαφές: η φθορά δεν προέρχεται πάντα από τον αντίπαλο. Ειδικά όταν αυτός είναι εμμονικά μονοθεματικός στην επιχειρηματολογία του. Προέρχεται από τη συσσώρευση αδυναμιών στην καθημερινότητα - από το τιμολόγιο ρεύματος που αυξήθηκε, από το ενοίκιο που φαντάζει απρόσιτο, από τη δαπάνη στο σούπερ μάρκετ που ξεπερνά τον μισθό. 

Η κυβέρνηση φαίνεται να το γνωρίζει και να το αναγνωρίζει. Το ζητούμενο τώρα είναι να το αντιμετωπίσει αποτελεσματικά - και όχι μόνο με εξαγγελίες και προγράμματα που βρίσκονται ακόμη υπό υλοποίηση ή διαμόρφωση. 

Οι πολίτες, άλλωστε, δεν περιμένουν από τις κυβερνήσεις διαπιστώσεις. Απαιτούν αποτέλεσμα!  ακρίβεια και η καθημερινότητα είναι η ...αντιπολίτευση!    

Του Ι.Ρουσόδημου Agency Manager, Ασφαλιστικού και Χρηματοοικονομικού συμβούλου ΝOW-IONIOS Agency Group