Το θέμα της ημερας: Η ''Μίρλα''της άγνοιας! Του Ιωάννη Ρουσόδημου

 

Έχω βαρεθεί την γκρίνια και τη «μίρλα» των ''μεταρρυθμιστών των καφενείων. Των ''ειδικών'' από ''εμπειρία'' και θέση. Αυτών που δεν ξεβολεύονται και αυτών που βολεύονται με όσα συμβαίνουν. Τίποτα καλό για τους μεν ,όλα καλά για τους δε. Η ''μίρλα'' όμως ''μίρλα'' και για τους δύο! Αντί να δουν ρεαλιστικά τα πράγματα σχολιάζουν με ιδεολογική προσέγγιση συνήθως ,και ανάλογα με το αν στηρίζουν κυβέρνηση ή αντιπολίτευση. 

Ένα είναι όμως σίγουρο ,ότι τοποθετούνται συνήθως με άγνοια! Και ΄ντε να ''ανεχθώ'' τους οπαδούς του όλα καλά ,που καλά δε τα λες αφού χρειάζονται ακόμη πολλά μεταρρυθμιστικά σε τούτη τη χώρα, αυτοί του όλα στραβά ,τι διάολο στραβοί είναι κι αυτοί? Περάσαμε μια 10ετία που φθάσαμε στη κυριολεξία στο χείλος του γκρεμού, με μια χώρα πτωχευμένη και διαλυμένη, με αλμπάνηδες της πολιτικής να πουλάνε ''φύκια'' για μεταξωτές ''κορδέλες'' και η μερίδα του ''όλα στραβά'' ,χαμπάρι δεν έχει πάρει! Τι δεν πήρε χαμπάρι λοιπόν? Δεν πήρε χαμπάρι ότι όλα άλλαξαν μετά τη χρεοκοπία ,που έως σημείου οφείλετε και στην συμπεριφορά αυτής μερίδας των πολιτών. Δεν πήρε επίσης χαμπάρι ότι το δημόσιο χρήμα δεν είναι ατέλειωτο και δίχως κανόνες παροχής, όπως έκανε ο αείμνηστος ''ηγέτης'' τους την δεκαετία του 80 και του 90 ,με δανεικά από τις αγορές και τα Ευρωπα'ι'κά κονδύλια!

 Πάμε όμως να δούμε μερικά γεγονότα που το ''πόπολο'' δύσκολα κατανοεί ,αλλά που αλλάζουν όλο το γεωπολιτικό και οικονομικό σκηνικό για την χώρα μας. Να τονίσω στο σημείο αυτό ότι γνωρίζω πως η Ελλάδα δεν είναι ούτε η Ιρλανδία ούτε η Πολωνία, ώστε να αναπτύσσεται με τους ίδιους εντυπωσιακούς ρυθμούς. Από αυτό όμως μέχρι να υποστηρίζει κάποιος πως δεν αλλάζει τίποτα και πως είμαστε καταδικασμένοι στην στασιμότητα, η απόσταση είναι μεγάλη. Τα ελληνικά ναυπηγεία αποτελούν ίσως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας. Μέχρι πριν λίγα χρόνια η Σύρος, η Ελευσίνα και ο Σκαραμαγκάς βρίσκονταν σε παρακμή ή αδράνεια. Σήμερα το Νεώριο Σύρου λειτουργεί κανονικά, η Ελευσίνα επανεκκίνησε τις δραστηριότητές της και προχωρά ακόμη και σε νέες ναυπηγήσεις, ενώ ο Σκαραμαγκάς βρίσκεται σε φάση εκτεταμένων επενδύσεων και αναδιοργάνωσης.

Η αναβίωση των ναυπηγείων δεν αφορά μόνο τις επισκευές πλοίων.

Δημιουργεί χιλιάδες θέσεις εργασίας, ενεργοποιεί δεκάδες βιομηχανικούς κλάδους και επανασυνδέει την ελληνική ναυτιλία με την εγχώρια παραγωγή και μεταποίηση.

Η επαναλειτουργία των ναυπηγείων δεν είναι το μοναδικό παράδειγμα μετασχηματισμού της ελληνικής οικονομίας. Το ίδιο ισχύει για τις επενδύσεις σε data centers, κόμβους logistics, ενεργειακές υποδομές, σταθμούς LNG και δίκτυα μεταφοράς ενέργειας.

Πρόκειται για επενδύσεις που δεν εξυπηρετούν απλώς την τρέχουσα κατανάλωση, αλλά δημιουργούν παραγωγική δυναμικότητα για τις επόμενες δεκαετίες. Πρίν λίγες ημέρες στέλεχος μεγάλης εξαγωγικής εταιρίας μου έλεγε πως τα τελευταία 5 χρόνια μεγάλες εταιρίες του εξωτερικού, αισθάνονται πλέον τον ανταγωνισμό από Ελληνικές επιχειρήσεις! Πιθανών αυτές οι επιχειρήσεις να έχουν εργαζόμενους πολλούς που παράγουν την ''μίρλα'' που περιγράφω! Απλά δεν αντιλαμβάνονται ότι χάρη αυτής της ανταγωνιστικότητας απολαμβάνουν εργασίας! Ακόμη πιο ενδεικτική είναι η πορεία των εξαγωγών. Μέσα σε περίπου δεκαπέντε χρόνια, οι εξαγωγές αγαθών αυξήθηκαν από περίπου 20 δισ. ευρώ ετησίως σε περίπου 50 δισ. ευρώ. Η Ελλάδα εξακολουθεί να έχει δρόμο μπροστά της, αλλά η αλλαγή είναι πραγματική και μετρήσιμη. Γνωρίζεται πόσοι οπαδοί της ''μίρλας''εργάζονται σε αυτές? Χιλιάδες!!!!! Για δεκαετίες η ελληνική οικονομία στηριζόταν κυρίως στην κατανάλωση, τον δανεισμό, το εμπόριο, τις κατασκευές κατοικιών και τον τουρισμό. Αυτό όμως δεν παρήγαγε τον απαραίτητο πλούτο για την οικονομία μας. Το ''μοντέλο''αυτό έχει ''ταβάνι'' και αποδείχθηκε ευάλωτο, καθώς δεν δημιουργούσε αρκετό πλούτο και σταθερότητα για την εθνική οικονομία. Η κρίση της προηγούμενης δεκαετίας ανέδειξε αυτές τις αδυναμίες με τον πιο σκληρό τρόπο. Σήμερα, χωρίς να έχουν εξαφανιστεί τα προβλήματα, υπάρχουν σαφείς ενδείξεις ότι η οικονομία μετασχηματίζεται. Η Ελλάδα εξελίσσεται σταδιακά σε ενεργειακό και μεταφορικό κόμβο της Νοτιοανατολικής Ευρώπης. Οι ηλεκτρικές διασυνδέσεις, οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, τα λιμάνια, οι υποδομές φυσικού αερίου και οι νέες επενδύσεις στην τεχνολογία ενισχύουν τη γεωοικονομική της θέση.

Ασφαλώς, ο τουρισμός εξακολουθεί να έχει μεγάλο βάρος, η βιομηχανική βάση παραμένει μικρότερη από εκείνη άλλων ευρωπαϊκών χωρών και η παραγωγικότητα υπολείπεται του ευρωπαϊκού μέσου όρου. Όμως, για πρώτη φορά μετά από πολλές δεκαετίες, η χώρα δεν επενδύει μόνο στην κατανάλωση του παρόντος αλλά και στην παραγωγή του μέλλοντος. Αυτή η εξέλιξη πριν μόλις 7 χρόνια φάνταζε αδύνατη ,κυρίως λόγο της πολιτικής που εφαρμόστηκε και την απαξίωση που η χώρα μας είχε από συμπεριφορές της τότε κυβέρνησης ,και των εμμονών της με εφαρμογή ''οικονομικού μοντέλου'' ,στη κυριολεξία ξεπερασμένου ,από την ίδια την οικονομία! Λίγη περισσότερη ψυχραιμία και λίγη λιγότερη ''μίρλα'',δεν θα έβλαπτε.

Του Ι.Ρουσόδημου Agency Manager, Ασφαλιστικού και Χρηματοοικονομικού συμβούλου ΝOW-IONIOS Agency Group