Editorial: # Από τη μόνιμη γκρίνια στην ουσία: Μήπως ήρθε η ώρα να δούμε τη μεγάλη εικόνα;

 

Για ακόμα μια φορά, γινόμαστε μάρτυρες του ίδιου επαναλαμβανόμενου έργου στην καθημερινότητά μας. Με το που γίνεται μια κίνηση, μια αλλαγή ή μια προσπάθεια στον τόπο μας, ξεκινούν αμέσως και οι γνωστές, ισοπεδωτικές φωνές της κριτικής. Όλα λάθος, όλα στραβά, όλα ελλιπή. Είναι όμως έτσι; Ή μήπως έχουμε εγκλωβιστεί σε μια κουλτούρα μόνιμης μιζέριας, όπου επιλέγουμε να βλέπουμε μόνο το δέντρο και χάνουμε το δάσος;

Ας βάλουμε μερικά πράγματα στη θέση τους με απλά δεδομένα, μακριά από την εύκολη κριτική του πληκτρολογίου:

 * **Διαχείριση και οικονομικά:** Υπάρχει η λανθασμένη εντύπωση ότι όλα τα χρήματα είναι ένα «τσουβάλι». Η αλήθεια είναι ότι τα κονδύλια είναι αυστηρά διαχωρισμένα ανάλογα με τον σκοπό τους (ανάπτυξη, καθημερινότητα, υποδομές). Μάλιστα, σε πολλούς τομείς, οι προϋπολογισμοί εδώ και πέντε χρόνια παραμένουν οι ίδιοι ή και μειωμένοι, με τη διαχείριση να γίνεται με το σταγονόμετρο.

 * **Επιλεκτική μνήμη:** Όταν κάτι πάει περίφημα και μια πρωτοβουλία στέφεται με τεράστια επιτυχία, επικρατεί απόλυτη σιωπή. Καμία φωνή, καμία επιβράβευση. Όταν όμως βρεθεί μια λεπτομέρεια, ξεκινά η ειρωνεία.

 * **Η πραγματικότητα των αριθμών:** Ο Δήμος μας διατηρεί εδώ και χρόνια τα φθηνότερα δημοτικά τέλη σε όλη τη χώρα. Αν αμφιβάλλει κανείς, ας κάνει μια σύγκριση με το τι πληρώνουν οι πολίτες στην Αρτάκη, στο Βασιλικό ή στη Χαλκίδα για να καταλάβει τη διαφορά.

### Τα «αόρατα» μεγάλα έργα και η μικροπολιτική των δικτύων

Είναι εντυπωσιακό το πώς εξαντλούμε όλη μας την αυστηρότητα στα μικρά και στα εύκολα. Για παράδειγμα, τα δίχτυα για τις μέδουσες  είναι ακριβώς τα ίδια που χρησιμοποιούνται σε όλη την Ελλάδα. Κι όμως, στα δικά μας μάτια, τα δικά μας είναι πάντα «μικρά, χάλια και ελαττωματικά».

Την ίδια ώρα, για τα πραγματικά μεγάλα έργα πνοής, επικρατεί άκρα του τάφου σιωπή.

 Έχει πει κανείς μια καλή κουβέντα για την αγορά του οικοπέδου για το **ΕΠΑΛ**; Ένα έργο υποδομής που εξασφαλίζει το μέλλον της νεολαίας και του τόπου μας περνάει στα «ψιλά», επειδή η θετική είδηση δεν πουλάει όσο η γκρίνια.

### Από την ισοπέδωση, στην προσωπική και κοινωνική ανάπτυξη

Λάθη γίνονται πάντα. Όποιος εργάζεται, όποιος προσπαθεί και όποιος παράγει έργο, είναι μαθηματικά βέβαιο ότι θα κάνει και λάθη. Το κρίσιμο ερώτημα όμως είναι: **Εμείς, ως κοινωνία, πού επιλέγουμε να εστιάζουμε;**

Αν το μόνο που κάνουμε είναι να μηδενίζουμε κάθε προσπάθεια, δεν πάμε μπροστά. Η στείρα κριτική είναι εύκολη, αλλά δεν έχτισε ποτέ τίποτα. Ήρθε η ώρα να περάσουμε στην **προσωπική και κοινωνική μας ανάπτυξη**. Να γίνουμε ενεργοί πολίτες που δεν αφορίζουν, αλλά προτείνουν λύσεις. Που στηρίζουν τα καλά του τόπου τους και βοηθούν με δημιουργικό τρόπο να διορθωθούν οι αστοχίες.

Όλα καλά λοιπόν. Ας αφήσουμε τη μιζέρια στην άκρη και ας κοιτάξουμε πώς θα πάμε, όλοι μαζί, τον τόπο μας ένα βήμα μπροστά.

**EviaSmile**

...