Μια μέρα σ΄ένα χωριό

Από τη στήλη «Στο περιθώριο της ζωής», του Π. Παλαιολόγου. Εφημερίδα «ΒΗΜΑ», στις 28 Ιουνίου 1967

Σας ξεναγώ και σήμερα στην Άνω Στενή της Εύβοιας. Έξη ετών ανακάλυψη. Από τους πρώτους που την επεσήμαναν, ο Σπύρος Μελάς, ο Ψαθάς, ο Τάσος Ζάππας. Έργο του Θεού και ενός γιατρού. Δεκάξη χρόνια γιατρός του χωριού, χωρικός κι ο ίδιος, ο κ. Καρλατήρας εγκαταλείποντας τη Στενή για να σταδιοδρομήσει στη γειτονική Χαλκίδα, άφησε εις ανάμνηση τη «Δίρφυ» που έδωσε τουριστική υπόσταση στην περιοχή. Άφησε ακόμη έμψυχη δωρεά, έναν από τους γιους με τη νύφη του, στη διεύθυνση του ξενοδοχείου. Άφησε και την άλλη νύφη, γιάτραινα αυτή, αγροτική γιατρό στην περιφέρεια που υπηρέτησε ο πεθερός της. Γιατροοικογένεια. Στη Σιένα σπούδασαν τα δυο αγόρια. Στην Ιταλία επίσης ο τρίτος γιος, φαρμακοποιός αυτός.
Όλοι μαζί τώρα άρχισαν να πλαισιώνουν στην κλινική του τον πατέρα τους. Για πόσα είναι ικανή η οικογένεια όταν είναι οικογένεια…..Από κει και πέρα η Άνω Στενή θεριεύει. Γεμάτη τα χειμωνιάτικα Σαββατοκύριακα η «Δίρφυ». Γεμάτη και τους θερινούς μήνες. Οικονομικό και πρόσχαρο ξενοδοχείο. Ότι χρειάζεται για τους «μέσους». Αγκαλιασμένο από πλατάνους και νερά. Βρύση με τρία στόμια στην περιοχή. Αλλά και που δεν είναι βρύσες. Πάνω από είκοσι στο χωριό. Δεν ζητάτε να σας φέρουν νερό. Απλώνετε το χέρι από την καρέκλα του καφενείου σας και γεμίζετε το ποτήρι. Η φύση άραγε είναι που δίνει ημερότητα στο χωριό ή το χωριό δίνει ημερότητα στους κατοίκους; Αγαθοί, μειλίχιοι, ευπροσήγοροι. Δεν είναι πολλοί. Ούτε χίλιοι πεντακόσιοι. Το ξενοδοχείο τους τονώνει οικονομικά με την κίνηση που δημιουργείται..Αθρόα παραγωγή επιστημόνων. Εκπαιδευτικοί, γιατροί, δικηγόροι, τεχνικοί. Τέσσερις μου λένε στρατηγοί. Ατάραχος ο ύπνος με το νανούρισμα των πλατάνων και του νερού. Χορτάτος από ανάπαυση, βρίσκομαι το πρωινό στους κυριακάτικους δρόμους.

Διαβάστε την συνέχεια....

 https://laografiastenis.blogspot.com/.../blog-post_589.html