Παναγία η Βροντού: Το ξωκλήσι που αγγίζει τον ουρανό στις υπώρειες του Πυξαριά

 

Εκεί που ο ουρανός σμίγει με τη γη και η θέα απλώνεται απλόχερα στον κάθε προσκυνητή και περιπατητή, στις υπώρειες του όρους Πυξαριά, βρίσκεται το γραφικό εκκλησάκι του Γενεσίου της Θεοτόκου.

Κάθε χρόνο στις 8 Σεπτεμβρίου, το ησυχαστήριο αυτό φορά τα γιορτινά του. Τελείται Όρθρος και Θεία Λειτουργία μετά Θείας Αρτοκλασίας, ενώ αμέσως μετά προσφέρεται το παραδοσιακό ευλογημένο φαγητό στους πιστούς, κρατώντας ζωντανό ένα έθιμο φιλοξενίας και συσπείρωσης της τοπικής κοινότητας.

Η θεραπευτική ανάσα της δεκαετίας του '30 Το μέρος κουβαλά μια βαριά, αλλά και ελπιδοφόρα ιστορία. Σύμφωνα με μαρτυρίες των παλαιότερων, τη δεκαετία του 1930 κατέφθαναν και κατασκήνωναν εδώ ασθενείς που έπασχαν από φυματίωση. Το καθαρό βουνίσιο αέρι σε συνδυασμό με το νερό της περιοχής —το οποίο θεωρούνταν θαυματουργό— χάριζαν ανακούφιση και ελπίδα στους δοκιμαζόμενους ανθρώπους.

Γιατί ονομάστηκε «Παναγία η Βροντού» Οι ντόπιοι αποκαλούν το ξωκλήσι «Παναγία η Βροντού» ή «η Παναγιά που Βροντά». Η ονομασία αυτή δεν είναι τυχαία. Συνδέεται άμεσα με τα τερτίπια του καιρού, καθώς γύρω στις 8 Σεπτεμβρίου ξεσπά συχνά δυνατός σιρόκος, συνοδευόμενος από μπόρες, αστραπές και βροντές. Οι βροντές αυτές αντηχούν με καθηλωτική ένταση στις γύρω κορυφές, νοτίως της περιοχής, δίνοντας την αίσθηση ότι το ίδιο το βουνό «μουγκρίζει».

Αξίζει να σημειωθεί ότι μια αντίστοιχη ονομασία συναντάμε και στη Σάμο, με την ιστορική Μονή της Παναγίας της Βροντιανής, αποδεικνύοντας πώς η λαϊκή λατρεία συνέδεσε το όνομα της Παναγίας με τα έντονα φυσικά φαινόμενα.