Μαρία Αθανασίου για τον απινειδωτή στο Κοντοδεσπότι
ΠΡΟΣ:
Το Διοικητικό Συμβούλιο του Πολιτιστικου** Περιβαλλοντικου Συλλογου Κοντοδεσποτιου
Τον Πρόεδρο της Κοινότητας Λαμπρο Τσοκανη
Τον Δήμο Διρφυων Μεσσαπιων
Κάθε άλλο αρμόδιο φορέα
ΑΠΟ:
Μαρια Αθανασιου
Κάτοικος Κοντοδεσποτιου
Απλό μέλος του Πολιτιστικου** Περιβαλλοντικου** Συλλόγου Κοντοδεσποτιου
Ημερομηνία:** 4/08/2026**
ΘΕΜΑ: ΕΠΙΣΗΜΗ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ – ΑΜΕΣΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΠΙΝΙΔΩΤΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΣΤΙΣ ΠΡΩΤΕΣ ΒΟΗΘΕΙΕΣ
Αξιότιμοι/ες κύριοι/ες,
Αφορμή για την παρούσα επιστολή αποτέλεσε μια πρόσφατη δημοσίευση σχετικά με τη διοργάνωση σεμιναρίου ΚΑΡΠΑ και χρήσης Απινιδωτή στη Χαλκίδα, με πιστοποίηση από το European Resuscitation Council, που πρόκειται να πραγματοποιηθεί στις 26 Σεπτεμβρίου 2026.
Με την παρούσα επιστολή αισθάνομαι την ανάγκη να θέσω επίσημα ένα ζήτημα το οποίο θεωρώ εξαιρετικά σοβαρό και το οποίο δεν μπορεί πλέον να παραμένει στην αδράνεια.
Το κάνω πρώτα και πάνω απ’ όλα ως άνθρωπος. Ως κάτοικος αυτού του χωριού, που ενδιαφέρεται για την ασφάλεια, την υγεία και τη ζωή των ανθρώπων που ζουν εδώ. Το κάνω επίσης ως ένα απλό μέλος του Συλλόγου, χωρίς καμία άλλη ιδιότητα, προσωπική επιδίωξη ή θεσμικό ρόλο.
Δεν εκπροσωπώ κανέναν και δεν διεκδικώ κανέναν ρόλο. Εκφράζω τη δική μου αγωνία και την προσωπική μου ευθύνη απέναντι στον τόπο στον οποίο ζούμε.
Ακριβώς επειδή είμαι κάτοικος του χωριού και μέλος του Συλλόγου, θεωρώ ότι έχω όχι μόνο το δικαίωμα αλλά και την υποχρέωση να επισημάνω ένα θέμα που αφορά όλους μας και μπορεί, κυριολεκτικά, να κρίνει τη ζωή ενός ανθρώπου.
Ο ΑΠΙΝΙΔΩΤΗΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΚΟΣΜΗΤΙΚΟ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ
Στο χωριό μας υπάρχει ένας απινιδωτής, μια συσκευή που σε περίπτωση αιφνίδιας καρδιακής ανακοπής μπορεί να αποδειχθεί καθοριστική για τη διάσωση μιας ανθρώπινης ζωής.
Ωστόσο, μέχρι σήμερα δεν έχει υπάρξει η απαιτούμενη ενημέρωση και οργάνωση σχετικά με τη λειτουργικότητα, τη συντήρηση, την προσβασιμότητα και την αξιοποίησή του.
Παράλληλα, δεν έχει δοθεί η ανάλογη σημασία στην εκπαίδευση κατοίκων στις πρώτες βοήθειες, στην ΚΑΡΠΑ και στη χρήση του απινιδωτή.
Και εδώ τίθεται ένα απλό αλλά κρίσιμο ερώτημα:
Τι αξία έχει ένας απινιδωτής αν τη στιγμή που θα χρειαστεί δεν γνωρίζουμε αν λειτουργεί, πού βρίσκεται, πώς έχουμε πρόσβαση σε αυτόν και ποιος μπορεί να τον χρησιμοποιήσει;
Ένας απινιδωτής δεν είναι μια συσκευή που απλώς τοποθετείται κάπου για να μπορούμε να λέμε ότι «το χωριό διαθέτει απινιδωτή».
Πρέπει να είναι λειτουργικός, συντηρημένος, προσβάσιμος και ενταγμένος σε ένα οργανωμένο σχέδιο άμεσης αντιμετώπισης.
Και πάνω απ’ όλα, πρέπει να υπάρχουν άνθρωποι εκπαιδευμένοι να παρέμβουν.
ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΖΩΗ ΚΑΙ ΘΑΝΑΤΟ
Σε περίπτωση καρδιακής ανακοπής, ο χρόνος είναι κρίσιμος.
Δεν μπορούμε να περιμένουμε να συμβεί ένα περιστατικό και τότε να αρχίσουμε να ψάχνουμε πού βρίσκεται ο απινιδωτής, αν λειτουργεί, ποιος έχει το κλειδί ή ποιος γνωρίζει να τον χρησιμοποιήσει.
Τότε μπορεί να είναι ήδη αργά.
Η εκπαίδευση πρέπει να έχει γίνει πριν από το περιστατικό.
Ο εξοπλισμός πρέπει να έχει ελεγχθεί πριν από το περιστατικό.
Η πρόσβαση πρέπει να έχει εξασφαλιστεί πριν από το περιστατικό.
Και οι άνθρωποι πρέπει να γνωρίζουν τι πρέπει να κάνουν πριν από το περιστατικό.
Δεν είναι δυνατόν να περιμένουμε να υπάρξει μια τραγωδία για να αναρωτηθούμε εκ των υστέρων γιατί κανείς δεν ενδιαφέρθηκε.
ΖΗΤΩ ΣΑΦΕΙΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΜΕΣΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ
Για τον λόγο αυτό ζητώ επίσημη ενημέρωση και συγκεκριμένες ενέργειες σχετικά με τα εξής:
1. Ποια είναι η σημερινή κατάσταση και λειτουργικότητα του απινιδωτή;
2. Πότε πραγματοποιήθηκε ο τελευταίος έλεγχος και η συντήρησή του;
3. Είναι τα ηλεκτρόδια, η μπαταρία και όλα τα απαραίτητα εξαρτήματα σε ισχύ και κατάλληλη κατάσταση;
4. Ποιος έχει την ευθύνη για τον έλεγχο, τη συντήρηση και την καλή λειτουργία της συσκευής;
5. Πού ακριβώς βρίσκεται ο απινιδωτής και πώς μπορεί ένας κάτοικος να έχει άμεση πρόσβαση σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης;
6. Πόσοι κάτοικοι έχουν εκπαιδευτεί στις πρώτες βοήθειες, στην ΚΑΡΠΑ και στη χρήση του απινιδωτή;
7. Για ποιο λόγο δεν έχει οργανωθεί μέχρι σήμερα εκπαίδευση των κατοίκων;
8. Πότε πρόκειται να πραγματοποιηθεί οργανωμένη και πιστοποιημένη εκπαίδευση;
ΔΕΝ ΖΗΤΩ ΥΠΟΣΧΕΣΕΙΣ – ΖΗΤΩ ΠΡΑΞΕΙΣ
Θέλω να καταστήσω σαφές ότι η παρούσα επιστολή δεν γίνεται για να δημιουργήσει προσωπική αντιπαράθεση ή για να επιρρίψει ευθύνες σε συγκεκριμένα πρόσωπα.
Γίνεται γιατί δεν θέλω να περιμένουμε να συμβεί κάτι σοβαρό για να κινητοποιηθούμε.
Ως απλό μέλος του Συλλόγου, θεωρώ ότι είναι αυτονόητο πως έχουμε όλοι δικαίωμα να γνωρίζουμε εάν ένας τόσο σημαντικός εξοπλισμός είναι πραγματικά διαθέσιμος και λειτουργικός.
Και ως κάτοικος του χωριού θεωρώ εξίσου αυτονόητο ότι πρέπει να υπάρχει η δυνατότητα εκπαίδευσης ανθρώπων που θα μπορούν να προσφέρουν τις πρώτες κρίσιμες βοήθειες μέχρι να φτάσει εξειδικευμένη βοήθεια.
Δεν ζητώ τίποτα για τον εαυτό μου. Ζητώ κάτι για όλους μας.
Η ΕΥΘΥΝΗ ΕΙΝΑΙ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ – Η ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΤΕΙ
Ένας Σύλλογος δεν πρέπει να υπάρχει μόνο για τις εκδηλώσεις και τις κοινωνικές δραστηριότητες.
Ένας Σύλλογος που ενδιαφέρεται πραγματικά για το χωριό οφείλει να ενδιαφέρεται και για την ασφάλεια και την προστασία των ανθρώπων του.
Και όταν υπάρχει ένας απινιδωτής στο χωριό, η αξιοποίηση και η σωστή λειτουργία του θα έπρεπε να αποτελεί προτεραιότητα.
Δεν είναι δυνατόν ένας τέτοιος εξοπλισμός να παραμένει παραμελημένος ή να υπάρχει χωρίς να έχει εξασφαλιστεί η ουσιαστική αξιοποίησή του.
Δεν πρέπει να περιμένουμε να χτυπήσει η καμπάνα μιας τραγωδίας για να αναλάβουμε δράση.
Γιατί μετά δεν θα έχει σημασία ποιος γνώριζε, ποιος δεν γνώριζε, ποιος είχε την ευθύνη ή ποιος έπρεπε να είχε κινηθεί.
Θα έχει σημασία μόνο αν μπορούσαμε να είχαμε κάνει κάτι και δεν το κάναμε.
ΤΕΛΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΑΜΕΣΗ ΔΡΑΣΗ
Με την παρούσα ζητώ να υπάρξει άμεση κινητοποίηση, σαφής ανάληψη ευθύνης και συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα ενεργειών.
Ζητώ να ελεγχθεί ο απινιδωτής, να διασφαλιστεί η λειτουργικότητα και η προσβασιμότητά του και να οργανωθεί εκπαίδευση κατοίκων στις πρώτες βοήθειες, στην ΚΑΡΠΑ και στη χρήση του.
Το κάνω ως άνθρωπος.
Το κάνω ως κάτοικος αυτού του χωριού.
Το κάνω ως ένα απλό μέλος του Συλλόγου.
Και το κάνω γιατί πιστεύω ότι κανένας άνθρωπος δεν πρέπει να χρειαστεί να αναρωτηθεί, την πιο δύσκολη στιγμή της ζωής του, γιατί δεν είχαμε φροντίσει εγκαίρως να είμαστε προετοιμασμένοι.
Ο απινιδωτής δεν πρέπει απλώς να υπάρχει. Πρέπει να μπορεί να σώσει μια ζωή.
Και για να μπορεί να σώσει μια ζωή, πρέπει σήμερα να φροντίσουμε να είναι έτοιμος.
Με εκτίμηση
Μαρια Αθανασιου
Κάτοικος Κοντοδεσποτιου
Απλό μέλος του Πολιτιστικου** Περιβαλλοντικου Συλλογου Κοντοδεσποτιου
6988220293
maria_ath5@yahoo.com
Μαρια Αθανασιου

Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου