ΤΣΙΜΕΝΤΑ ΧΑΛΚΙΔΑΣ: ΚΑΤΕΔΑΦΙΖΟΥΝ ΤΟ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟ — Ή ΜΗΠΩΣ ΕΤΟΙΜΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ «ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΠΟΧΗ» ΤΗΣ ΑΥΛΙΔΑΣ; ΤΟΥ ΛΥΚΟΥ ΒΑΣΙΛΗ

Υπάρχουν στιγμές που μια κατεδάφιση δεν σημαίνει τέλος.

Μπορεί να σημαίνει αλλαγή σκηνικού.

Και η περίπτωση του παλιού Τσιμεντάδικου στο Μικρό Βαθύ είναι ακριβώς μια τέτοια περίπτωση.

Το εργοστάσιο σταματά οριστικά.

Τα κτίρια κατεδαφίζονται — με εξαίρεση όσα πρέπει να διασωθούν ως μάρτυρες της βιομηχανικής ιστορίας.

Ωραία.

Και μετά;

Εκεί βρίσκεται όλη η ουσία.

Γιατί δεν μιλάμε για ένα «καθαρό οικόπεδο» 245–249 στρεμμάτων.

Μιλάμε για έναν τόπο που επί δεκαετίες φιλοξένησε βαριά βιομηχανική δραστηριότητα και συνδέθηκε με λατομεία, σκόνη, εκπομπές, βιομηχανικά κατάλοιπα και περιβαλλοντική επιβάρυνση.

Και το ίδιο το Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο Αυλίδας είναι αποκαλυπτικό.

Τα λατομεία που συνδέονταν με τα Τσιμέντα Χαλκίδας χαρακτηρίζονται «περιοχές αποκατάστασης τοπίου».

Και το ΓΠΣ λέει κάτι ακόμη πιο καθαρό:

Μετά το τέλος λειτουργίας απαιτείται πλήρης αποκατάσταση του τοπίου με παράλληλη απαγόρευση χωροθέτησης οποιασδήποτε δραστηριότητας.

Για την ανενεργή λατομική μονάδα προβλέπει επίσης πλήρη αποκατάσταση και απαγόρευση οποιασδήποτε άλλης δραστηριότητας.

Άρα ας σταματήσουμε να μιλάμε μόνο για… μπάζα και κατεδαφίσεις.

ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ΤΙ ΕΧΕΙ ΜΕΙΝΕΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΕΔΑΦΟΣ.

Ποιες αναλύσεις έχουν γίνει;

Πού είναι οι ολοκληρωμένες μετρήσεις για:

— βαρέα μέταλλα,

— πετρελαϊκούς υδρογονάνθρακες,

— βιομηχανικά κατάλοιπα,

— ποιότητα εδάφους,

— υπόγεια νερά,

— θαλάσσια ιζήματα,

— σκόνη και αιωρούμενα σωματίδια;

Και κυρίως:

Ποια είναι η πραγματική περιβαλλοντική κατάσταση ενός χώρου που επί δεκαετίες λειτουργούσε ως βαριά βιομηχανική εγκατάσταση;

Γιατί υπάρχει μια τεράστια διαφορά ανάμεσα στην κατεδάφιση και στην περιβαλλοντική αποκατάσταση.

Η πρώτη εξαφανίζει τα κτίρια.

Η δεύτερη αποδεικνύει επιστημονικά ότι ο τόπος μπορεί να παραδοθεί ασφαλής στην κοινωνία.

Και εδώ δεν χωρούν εκπτώσεις.

ΚΑΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΙ ΕΝΑ ΔΕΥΤΕΡΟ, ΑΚΟΜΗ ΠΙΟ ΣΟΒΑΡΟ ΖΗΤΗΜΑ.

Τι σχεδιάζεται για την επόμενη ημέρα;

Γιατί από το 2021 υπάρχει προέγκριση Ειδικού Πολεοδομικού Σχεδίου για την έκταση, με κατεύθυνση Επιχειρηματικού Πάρκου Ειδικού Τύπου.

Και οι χρήσεις που έχουν παρουσιαστεί δεν περιορίζονται απλώς σε μερικές «αποθήκες logistics».

Μιλάμε για ένα ευρύτερο πλέγμα παραγωγικών και υποστηρικτικών δραστηριοτήτων.

Άρα η κοινωνία της Αυλίδας έχει κάθε δικαίωμα να γνωρίζει:

ΤΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΘΑ ΜΠΕΙ ΕΚΕΙ;

Και όχι όταν θα έχουν ήδη πέσει οι υπογραφές.

Τώρα.

ΚΑΙ ΕΔΩ ΜΠΑΙΝΕΙ ΣΤΟ ΚΑΔΡΟ ΤΟ RDF, ΤΑ ΛΑΤΟΜΕΙΑ, Ο ΤΑΙΝΙΟΔΡΟΜΟΣ ΚΑΙ Ο ΦοΔΣΑ.

Δεν υποστηρίζουμε ότι έχει ήδη εγκριθεί μονάδα RDF στο πρώην εργοστάσιο του Μικρού Βαθιού.

Αυτό θα ήταν αυθαίρετο.

Υποστηρίζουμε όμως κάτι απολύτως αυτονόητο:

Όταν σχεδιάζεται ένα πλέγμα δραστηριοτήτων που συνδέει διαχείριση αποβλήτων, επεξεργασία απορριμματογενών καυσίμων, λατομικές εκτάσεις, μεταφορές, ταινιόδρομο και ΦοΔΣΑ, δεν μπορεί κάθε έργο να εξετάζεται σαν να βρίσκεται σε έναν έρημο τόπο.

Ο τόπος είναι ένας.

Το οικοσύστημα είναι ένα.

Ο αέρας είναι ένας.

Το έδαφος είναι ένα.

Ο Ευβοϊκός είναι ένας.

Και η σωρευτική περιβαλλοντική επιβάρυνση δεν τεμαχίζεται επειδή τεμαχίζονται οι φάκελοι των αδειοδοτήσεων.

Αυτό είναι το κρίσιμο.

Γιατί μπορεί να έχουμε:

ένα έργο εδώ,

ένα έργο εκεί,

έναν ταινιόδρομο παραπέρα,

μια εγκατάσταση διαχείρισης αποβλήτων αλλού,

μεταφορές,

λατομικές δραστηριότητες,

και στο τέλος να μας παρουσιάσουν το σύνολο ως… «ήπια ανάπτυξη».

ΟΧΙ.

Η επιστήμη δεν λειτουργεί έτσι.

Η περιβαλλοντική αξιολόγηση πρέπει να βλέπει το σύνολο.

ΚΑΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΝΑ ΑΚΟΜΗ ΠΙΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΣΤΟΙΧΕΙΟ.

Το ΓΠΣ Αυλίδας δεν αντιμετώπισε την περιοχή ως έναν απέραντο χώρο για να χωρέσει οτιδήποτε.

Αντίθετα, θεσμοθέτησε ζώνες προστασίας, περιόρισε τη δόμηση, αναγνώρισε υγροτόπους, αρχαιολογικούς χώρους και περιοχές αποκατάστασης και έθεσε συγκεκριμένους περιορισμούς στις χρήσεις γης.

Μάλιστα, για ορισμένες περιοχές αποκατάστασης η πρόβλεψη είναι ξεκάθαρη:

Αποκατάσταση. Και μετά καμία άλλη δραστηριότητα.

Επομένως, το ερώτημα δεν είναι αν η έκταση είναι ιδιωτική.

Φυσικά και είναι.

Το ερώτημα είναι:

ΠΟΙΟΝ ΤΟΠΟ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΣΗ ΤΟΥ ΤΣΙΜΕΝΤΑΔΙΚΟΥ;

Έναν νέο βιομηχανικό διάδρομο;

Ένα τεράστιο logistics hub;

Έναν κόμβο διακίνησης αποβλήτων;

Μια αλυσίδα λατομείων – RDF – ταινιόδρομου – μεταφορών;

Ή μια πραγματική περιβαλλοντική ανάκτηση της Αυλίδας, με προστασία του παραλιακού μετώπου, των υγροτόπων, του αρχαιολογικού αποθέματος, του τοπίου και της ποιότητας ζωής;

Η ΑΥΛΙΔΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΛΛΟ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟ ΓΙΑ «ΠΕΙΡΑΜΑΤΑ».

Έχει ήδη πληρώσει βαρύ περιβαλλοντικό τίμημα.

Δεν μπορεί η αποκατάσταση του παλιού Τσιμεντάδικου να γίνει απλώς το ντεκόρ για την επόμενη δραστηριότητα.

Πρώτα πρέπει να αποδειχθεί:

ΤΙ ΡΥΠΑΝΘΗΚΕ.

ΠΟΣΟ ΡΥΠΑΝΘΗΚΕ.

ΠΟΥ ΡΥΠΑΝΘΗΚΕ.

ΤΙ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΘΗΚΕ.

ΚΑΙ ΤΙ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΜΕΤΑ.

Και αυτά πρέπει να τα γνωρίζουν οι πολίτες.

Όχι να τα μαθαίνουν αφού όλα έχουν αποφασιστεί.

ΓΙ’ ΑΥΤΟ ΖΗΤΑΜΕ ΤΩΡΑ:

🔴 Πλήρη δημοσιοποίηση όλων των περιβαλλοντικών μελετών και αναλύσεων του χώρου.

🔴 Ανεξάρτητους ελέγχους εδάφους, υπόγειων νερών και θαλάσσιων ιζημάτων.

🔴 Πλήρη χαρτογράφηση του περιβαλλοντικού αποτυπώματος του παλιού εργοστασίου και των λατομείων.

🔴 Δημοσιοποίηση του πλήρους φακέλου του Ειδικού Πολεοδομικού Σχεδίου.

🔴 Καθαρή εικόνα για το τι προβλέπεται για τα λατομεία.

🔴 Καθαρή εικόνα για τον ταινιόδρομο και τις συνδέσεις του.

🔴 Καθαρή εικόνα για τον σχεδιασμό του ΦοΔΣΑ και οποιαδήποτε δραστηριότητα σχετίζεται με RDF ή άλλα δευτερογενή καύσιμα.

🔴 Και, πάνω απ’ όλα, σωρευτική περιβαλλοντική αξιολόγηση όλων των δραστηριοτήτων της περιοχής.

ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΓΙΝΕΙ Η ΑΥΛΙΔΑ Η «ΠΙΣΩ ΑΥΛΗ» ΤΗΣ ΑΤΤΙΚΟΒΟΙΩΤΙΑΣ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΚΑΝΕΙ ΘΟΡΥΒΟ, ΣΚΟΝΗ, ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ ΚΑΙ ΑΠΟΒΛΗΤΑ.

Θέλουμε ανάπτυξη;

Ναι.

Αλλά ανάπτυξη που δεν μετατρέπει έναν ήδη επιβαρυμένο τόπο σε μόνιμο περιβαλλοντικό υποδοχέα.

Το παλιό Τσιμεντάδικο μπορεί να γίνει ευκαιρία.

Αλλά μπορεί να γίνει και το αντίθετο:

να κατεδαφίσουμε τα παλιά κτίρια για να χτίσουμε πάνω στο περιβαλλοντικό τους αποτύπωμα την επόμενη γενιά προβλημάτων.

Αυτό δεν θα το επιτρέψουμε να περάσει ως «ανάπτυξη».

Η ΑΥΛΙΔΑ "ΔΕΝ ΧΡΩΣΤΑΕΙ" ΑΛΛΗ ΡΥΠΑΝΣΗ.

Χρωστάμε στην Αυλίδα αποκατάσταση.

Και πριν από οποιαδήποτε νέα χρήση:

✔️ΜΕΤΡΗΣΕΙΣ.

✔️ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ.

✔️ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΤΕΚΜΗΡΙΩΣΗ.

✔️ΔΗΜΟΣΙΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ.

Πρώτα καθαρίζουμε το παρελθόν.

Μετά αποφασίζουμε το μέλλον!

Υποσημείωση Eviasmile: Το παρόν κείμενο το δημοσιεύω διότι συμφωνω απόλυτα με την άποψη του Βασίλη Λύκου και η περιοχή πρέπει να αποκτήσει την αίγλη που της αρμόζει και να γίνει πόλος έλξης για τους ντόπιους αλλά και για τους τουρίστες. Είναι από τα μέρη που έχουν μεγάλη ιστορία. Μην ξεχνάμε ότι ο Τρωικός πόλεμος άρχισε από αυτό το σημείο.