«Δυσλεξία στα Παιδιά: Ορισμός, Συμπτώματα και Επιπτώσεις στη Σχολική και Καθημερινή Ζωή» Της Χριστίνας Κύλλα

 

Ορισμός Δυσλεξίας

Σύμφωνα με τη Διεθνή Ένωση Δυσλεξίας (2002) και το Εθνικό Ινστιτούτο Παιδικής Υγείας και Ανθρώπινης Ανάπτυξης των ΗΠΑ (2000), η δυσλεξία είναι μια ειδική μαθησιακή δυσκολία που είναι νευροβιολογικής προέλευσης και χαρακτηρίζεται από δυσκολίες στην ακριβή ή άπταιστη αναγνώριση λέξεων, κακή ορθογραφία και κακή αποκωδικοποίηση.

Η δυσλεξία βιώνεται από άτομα πέρα από εθνικά σύνορα και συστήματα γραφής. Ενώ τα ποσοστά επικράτησης επηρεάζονται από παράγοντες όπως το ορθογραφικό βάθος και η μορφολογική πολυπλοκότητα (Landerl & Moll, 2010· Seymour et al., 2003), υπάρχουν στοιχεία ότι οι μαθητές σε όλο τον κόσμο επιδεικνύουν δυσκολίες στην ακρίβεια ανάγνωσης λέξεων ή στην ευχέρεια που σχετίζονται με τη δυσλεξία (Caravolas et al., 2013).

Συμπτώματα Δυσλεξίας

Ένα νέο άτομο με δυσλεξία μπορεί να (Cain, K., 2010):

* αγωνίζεται με την εκμάθηση ακόμη και απλών ρίμων,

* έχει καθυστέρηση ομιλίας,

* δυσκολεύεται να ακολουθήσει οδηγίες,

* επαναλαμβάνει ή παραλείπει σύντομες λέξεις, όπως «και», «το», «αλλά»,

* δυσκολεύεται να ξεχωρίσει το αριστερά από το δεξιά.

Στο σχολείο, τα παιδιά με δυσλεξία είναι πιθανό να (Stein, J., 2014):

* δυσκολεύονται να ακούσουν νέες λέξεις,

* έχουν έλλειψη ευχέρειας σε σύγκριση με άλλα παιδιά της ηλικίας τους,

* αντιστρέφουν γράμματα και αριθμούς κατά την ανάγνωση,

* δυσκολεύονται να κρατούν σημειώσεις και να αντιγράφουν λέξεις από τον πίνακα,

* δυσκολεύονται να συλλαβίσουν ακόμη και κοινές λέξεις και συχνά συλλαβίζουν φωνητικά (π.χ. «hrbr» αντί για «harbor»),

* αποφεύγουν να διαβάζουν δυνατά μπροστά σε συμμαθητές,

* κουράζονται ή απογοητεύονται από το διάβασμα.

Η δυσλεξία επηρεάζει τα παιδιά και εκτός σχολείου. Τα παιδιά με δυσλεξία μπορεί επίσης να (Pammer, K., 2014):

* δυσκολεύονται να αποκωδικοποιήσουν λογότυπα και σήματα,

* αγωνίζονται και προσπαθούν να μάθουν τους κανόνες των παιχνιδιών,

* δυσκολεύονται να παρακολουθήσουν οδηγίες πολλών βημάτων,

* αγωνίζονται με την απόκτηση του χρόνου αφήγησης,

* βρίσκουν ιδιαίτερα δύσκολο να μάθουν μια άλλη γλώσσα,

* απογοητεύονται, κάτι που μπορεί να επηρεάσει τη διάθεση και τη συναισθηματική τους σταθερότητα.

Χριστίνα Κύλλα Φιλόλογος | MSc Εκπαιδευτικής Ψυχολογίας |