Δύσκολη μέρα στη Μεσσαπία: Μέχρι πότε θα φταίνε μόνο τα «έντονα φαινόμενα»; Του Γεωργιου Πρατζίκου

 

Η χθεσινή ημέρα ήταν εξαιρετικά δύσκολη για όλους τους κατοίκους της περιοχής της Μεσσαπίας. Οι δυσμενείς καιρικές συνθήκες προκάλεσαν σημαντικές ζημιές σε καλλιέργειες και υποδομές. Ευτυχώς —και το λέμε με ανακούφιση— δεν ζήσαμε καταστάσεις και εφιάλτες ανάλογους με εκείνους του 2020.

Όμως, το γεγονός ότι αποφύγαμε τα χειρότερα δεν σημαίνει ότι όλα έγιναν «καλώς καμωμένα».

Υπάρχουν ευθύνες; Η δική μου απάντηση είναι ξεκάθαρα ναι. Και μάλιστα πολλές.

Τα ερωτήματα που γεννώνται εύλογα στο μυαλό κάθε κατοίκου είναι αμείλικτα:

• Γιατί τα ποτάμια δεν καθαρίστηκαν το καλοκαίρι και οι εργασίες αφέθηκαν για την τελευταία στιγμή;
• Γιατί παρέμειναν ακαθάριστα ταρέματα, αφήνοντας το νερό να βρει εμπόδια στην πορεία του;
• Γιατί δεν επιτράπηκε η απομάκρυνση των πεσμένων και σαπισμένων ξύλων, τα οποία τελικά παρασύρθηκαν από το ρεύμα δημιουργώντας φράγματα;
• Γιατί, τέσσερα και πλέον χρόνια μετά το 2020, δεν έχουν ακόμη ολοκληρωθεί τα απαραίτητα αντιπλημμυρικά έργα;

Πολλά «γιατί» που, δυστυχώς, συχνά μένουν χωρίς ουσιαστικές απαντήσεις.

Δεν έχω προσωπικά με κανέναν. Αλλά από την άλλη, αρνούμαι να βλέπω τον τόπο μου να διαλύεται και η μόνη δικαιολογία που ακούγεται να είναι τα «ακραία καιρικά φαινόμενα». Δεν γίνεται να επαναπαυόμαστε στην τύχη ή να ωραιωποιούμε την πραγματικότητα όταν η πρόληψη πάσχει.

Το κείμενο αυτό απευθύνεται στην Περιφέρεια και σε όλους τους αρμόδιους φορείς που φέρουν την ευθύνη για την προστασία της περιοχής μας. Ο τόπος μας χρειάζεται ουσιαστικά έργα, έγκαιρο σχεδιασμό και υπευθυνότητα — όχι δικαιολογίες κατόπιν εορτής.